Πέμπτη, 15 Αυγούστου 2019

Μια ζωή προδότης! Μίκης Θεοδωράκης: «Να μετατρέψουμε την Τουρκία από ανταγωνιστή σε συνεταίρο»... ΣΥΝΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ Ο ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΣ ΨΕΥΤΟΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΟΣ...

Την δική του απάντηση στη συνέντευξη του τουρκοκύπριου ηγέτη Μουσταφά Ακιντζί στα «ΝΕΑ» του Σαββάτου δίνει ο Μίκης Θεοδωράκης.
Υπενθυμίζεται ότι ο τουρκοκύπριος ηγέτης, Μουσταφά Ακιντζί υποστήριξε ότι «δεν μπορεί να συνεχιστεί η αναβλητικότητα στο Κυπριακό» σημειώνοντας παράλληλα ότι, το ζήτημα των υδρογονανθράκων δεν μπορεί πλέον να αγνοείται.
Ο τουρκοκύπριος ηγέτης μάλιστα εκτίμησε πως η πρότασή του για τη δημιουργία μιας κοινής επιτροπής για τη συνδιαχείριση των υδρογονανθράκων, που έχει απορριφθεί ωστόσο ήδη από την ελληνοκυπριακή πλευρά, συνιστά τον καλύτερο τρόπο για τη μείωση της έντασης.



Ο Μουσταφά Ακιντζί στην ίδια συνέντευξη ασκεί κριτική στον Νίκο Αναστασιάδη για διγλωσσία και για την κατάρρευση των συνομιλιών στο Κραν Μοντανά, το 2017.
Εξακολουθεί να στηρίζει την προοπτική μιας διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας χωρίς πάντως να αποκλείει πιθανή συζήτηση νέων σεναρίων, εφόσον γίνεται σεβαστή η αρχή της πολιτικής ισότητας Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων.
Η απάντηση του Μίκη Θεοδωράκη στον Ακιντζί
Ακολουθεί το άρθρο Μίκη Θεοδωράκη στα Νέα (10.8.2019)
Αν και λόγω της ηλικίας μου έχω απομακρυνθεί από τα κοινά, η σημερινή συνέντευξη του Τουρκοκύπριου Προέδρου κου Ακιντζί στα ΝΕΑ, με αναγκάζει να «στρατευτώ» και να μιλήσω ξανά.
Στα 1986 πήρα την πρωτοβουλία μαζί με άλλους φίλους στην Ελλάδα και στην Τουρκία και δημιουργήσαμε στην Κωνσταντινούπολη την πρώτη Επιτροπή Ελληνοτουρκικής Φιλίας που αμέσως βρήκε μεγάλη απήχηση στους λαούς των δύο χωρών.
Όταν γύρισα στην Αθήνα, μετά την ίδρυση της Επιτροπής, το ΠΑΣΟΚ με υποδέχθηκε ως προδότη, μετά από λίγο όμως ο Ανδρέας Παπανδρέου με κάλεσε στο Καστρί για να μου πει «Έχεις δίκιο, εσύ είδες, εγώ δεν είδα, γι’ αυτό έχω καλέσει τους δημοσιογράφους που μας περιμένουν, γιατί θέλω να γίνει γνωστή η παραδοχή μου αυτή».
Αμέσως μετά την συνάντηση με τους δημοσιογράφους, κάλεσε στο Καστρί ολόκληρη την Ελληνική Επιτροπή για να μας παρακαλέσει να μεταφέρουμε στην Τουρκία ένα δικό του μήνυμα φιλίας.
Πήγαμε λοιπόν στην Κωνσταντινούπολη για να μεταφέρουμε το μήνυμα του Α. Παπανδρέου. Όλη την ώρα που διάβαζα το μήνυμα αυτό μπροστά στην κάμερα του μοναδικού τότε Κρατικού τηλεοπτικού σταθμού της Τουρκίας, ο σταθμός έδειχνε για πρώτη φορά την φωτογραφία του Έλληνα Πρωθυπουργού.
Την επομένη στην Άγκυρα είχαμε συναντήσεις με όλους τους αρχηγούς των κομμάτων και φυσικά με τον τότε Πρωθυπουργό κ. Οζάλ. Σε όλους μεταφέραμε τις απόψεις του Α. Παπανδρέου για την έναρξη μιας νέας εποχής στις σχέσεις των δύο χωρών και όλοι τις δέχθηκαν με μεγάλο ενθουσιασμό.
Μαζί με την Τουρκική Επιτροπή Ελληνοτουρκικής Φιλίας, που είχε επί κεφαλής τον Καθηγητή του Πανεπιστημίου της Άγκυρας Εκρέμ Ακουργκάλ, περιοδεύσαμε σε όλες τις μεγάλες πόλεις της Τουρκίας και παντού μας υποδέχθηκαν με τον ίδιο ενθουσιασμό.
Στην Ελλάδα είχαμε την ίδια απήχηση, κυρίως στην ελληνική επαρχία, όπου είχαν ξεκινήσει να γίνονται τοπικές επιτροπές αρχίζοντας από την Πρέβεζα και τα Γιάννενα.
Αμέσως μετά τον Ανδρέα Παπανδρέου, έγινε πρωθυπουργός ο Κων/νος Μητσοτάκης, που μου ανέθεσε κι αυτός να μεταφέρω το δικό του μήνυμα φιλίας και συνεργασίας στον κ. Οζάλ που στο μεταξύ είχε γίνει Πρόεδρος της Τουρκίας.
Μεταφέρω εδώ τα όσα μου είπαν οι δύο πολιτικοί ηγέτες:



Μητσοτάκης: «Ας κάνουμε μια καινούρια αρχή, όπως ο Ελευθέριος Βενιζέλος και ο Κεμάλ Ατατούρκ».
Οζάλ: «Είμαι πρόθυμος και ευχαριστώ τον Έλληνα πρωθυπουργό. Όσα λέγονται περί επεκτατικής μας πολιτικής είναι μύθοι. Σήμερα η αξία των λαών δεν μετριέται με την εδαφική έκταση της χώρας τους αλλά με την κοινωνική τους ανάπτυξη. Αυτό κάνω εγώ αυτή τη στιγμή. Μείωση των στρατιωτικών μας δαπανών κατά 2%. Με τα κεφάλαια που θα εξοικονομηθούν, θα φτιάξουμε δεύτερη γέφυρα στην Ιστανμπούλ, αυτοκινητοδρόμους και στην ανατολική Τουρκία ένα μεγάλο φράγμα, το φράγμα Ατατούρκ, που θα ανεβάσει κάθετα την εθνική μας οικονομία. Τέλος κάναμε κι αυτό: »
Και μου δείχνει το κινητό του τηλέφωνο, που τότε ήταν άγνωστο σε μας. Ακολούθως με ρώτησε ποιος είναι ο αριθμός τηλεφώνου του σπιτιού μου και ποια ξένη γλώσσα μιλάει η γυναίκα μου. Του είπα «γαλλικά». Και τότε εκείνος πήρε τον αριθμό από το κινητό του, είπε γαλλιστί στην γυναίκα μου που απάντησε «Είμαι ο Πρόεδρος Οζάλ, χαίρομαι πολύ που σας μιλώ, σας δίνω τον σύζυγό σας» και μου έδωσε το τηλέφωνο.
Παραθέτω όλες αυτές τις λεπτομέρειες, για να καταλήξω και πάλι ύστερα από πολλές δεκαετίες που μεσολάβησαν, στις σκέψεις και πρωτοβουλίες σχετικά με την Τουρκία.
Θα μου πείτε ότι σήμερα είναι ο Ερντογάν κλπ. κλπ. Βεβαίως η Τουρκία έχει αλλάξει. Όμως εκείνο που δεν πρόκειται να αλλάξει στους αιώνες των αιώνων, είναι ότι η Τουρκία θα είναι στη θέση της, δηλαδή θα είναι το γειτονικό μας κράτος και θα αποτελεί πάντα στοιχειώδη ανάγκη και για τους δυο μας να συζήσουμε όσο γίνεται πιο ειρηνικά και -γιατί όχι;- φιλικά.
Εξ άλλου οι λαοί μας δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν. Φτάνει οι ηγέτες να φέρονται με υπευθυνότητα και ρεαλισμό.
Και τώρα έρχομαι στους υδρογονάνθρακες.
Από το 2012 μαζί με τους συνεργάτες μου στην ΣΠΙΘΑ προβάλαμε πρώτοι εμείς τις μελέτες των Αντώνη Φώσκολου, Θεόδωρου Καρυώτη, Ηλία Κονοφάγου, Νίκου Λυγερού και άλλων για την ύπαρξη μεγάλου υποθαλάσσιου πλούτου που κρύβεται στην Ανατολική Μεσόγειο και καλέσαμε την Κυβέρνηση να κηρύξει την ελληνική Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ), ώστε να διαφυλαχθούν τα κοιτάσματα που ανήκουν στην Ελλάδα και που η αξία τους υπολογίζεται σε πολλά τρισεκατομμύρια ευρώ.
Και ερωτώ: Γιατί καμιά ελληνική κυβέρνηση δεν τολμά να ανακηρύξει την ελληνική ΑΟΖ; Εγώ πιστεύω ότι δεν μας το επιτρέπουν οι ΗΠΑ και η Ευρώπη. Όπως έχει αναπτύξει επανειλημμένα ο καθηγητής κ. Γεώργιος Κασιμάτης, το πρώτο βήμα θα έπρεπε να είναι η κατάργηση των σχετικών παραγράφων των Μνημονίων, με βάση τις οποίες όποιο εισόδημα αποκτά η Ελλάδα, πηγαίνει κατ’ ευθείαν στους δανειστές.
Συμφωνώ όμως, ότι υπάρχει και η τουρκική απειλή ως εμπόδιο. Εμπόδιο που θα μπορούσε ίσως να αρθεί αν πριν κάνουμε αυτό το βήμα, προσπαθούσαμε να συνεννοηθούμε με την Τουρκία. Γιατί δυστυχώς αυτή είναι η αλήθεια: Ότι η ανακήρυξη της ελληνικής ΑΟΖ και η εκμετάλλευση των υποθαλασσίων κοιτασμάτων είναι πολύπλοκη υπόθεση.
Η δική μου άποψη είναι ότι η Τουρκία περιβάλλεται από τη θάλασσα και αισθάνεται ασφυξία όταν για τον άλφα ή βήτα λόγο υπάρχουν ουσιαστικά εμπόδια όπως είναι τα νησιά μας, που ακυρώνουν την συμμετοχή της στην εκμετάλλευση του υποθαλάσσιου πλούτου, πράγμα που θα επιθυμούσε ως χώρα περιβαλλόμενη από θάλασσα.



Θυμάμαι ότι ο Κωνσταντίνος Καραμανλής που ήταν υπέρμαχος της ελληνοτουρκικής φιλίας, μου έλεγε ότι οι Τούρκοι αισθάνονται όπως θα αισθανόμασταν κι εμείς εάν η Σαλαμίνα και η Αίγινα ήταν τουρκικά νησιά. Θεωρώ λοιπόν, ότι θα πρέπει να κατανοήσουμε αυτή την ασφυξία της Τουρκίας και συζητώντας μαζί της να καταλήξουμε σε μια ρεαλιστική λύση, σε μια συμφωνία των δύο πλευρών που να ξεπερνά τους τύπους και να λαμβάνει υπ’ όψιν το γεγονός ότι η Τουρκία ασφυκτιά και απειλεί, με αποτέλεσμα να μένει ανεκμετάλλευτος ο υποθαλάσσιος πλούτος.
Άλλωστε ο πλούτος αυτός είναι τόσο μεγάλος, ώστε αξίζει τον κόπο να προσπαθήσουμε να μεταβάλουμε την Τουρκία από ανταγωνιστή σε συνεταίρο. Όσο για τα ποσοστά του ενός και του άλλου, αυτά θα είναι το αποτέλεσμα διαπραγματεύσεων που θα γίνουν με γνώμονα το διεθνές δίκαιο αλλά και την κοινή λογική που θα εμπνέεται τόσο από το αίσθημα δικαιοσύνης όσο και από τον ωμό ρεαλισμό. Αυτό το θεωρώ πολύ προτιμότερο για τα ελληνικά συμφέροντα από τη δημιουργία μετώπου εναντίον της Τουρκίας με κίνδυνο μια πολεμική σύρραξη που θα την πληρώσουν οι λαοί και από τις δυο όχθες του Αιγαίου.
Όσον αφορά τον Πρόεδρο κ. Αναστασιάδη, απορώ γιατί όταν ξεκίνησε την οριοθέτηση των ζωνών της Κυπριακής ΑΟΖ, πράγμα απολύτως σωστό, δεν θεώρησε ως πολύ θετικό στοιχείο την συμμετοχή των Τουρκοκυπρίων, που θα ήταν ένα μεγάλο βήμα προς την ουσιαστική ειρήνευση της Μεγαλονήσου. Στο κάτω-κάτω είναι κι αυτοί κάτοικοι της ίδιας χώρας και το γεγονός ότι είναι μειοψηφία, κάνει ακόμα μεγαλύτερη κατά τη γνώμη μου την ευθύνη της πλειοψηφίας, όταν μάλιστα πρόκειται για την αναγκαία γαλήνη που χρειάζονται όλοι οι λαοί για να πάνε μπροστά.
Η παρουσία των τουρκικών «ειδικών» πλοίων (που δείχνει τον βαθμό σύγχυσης της τουρκικής πλευράς) δεν αντιμετωπίζεται με την παρουσία των ξένων εταιριών και του στόλου των ΗΠΑ. Όλα αυτά είναι εφήμερα, ενώ η γειτονία με την Τουρκία είναι γεγονός που δεν αλλάζει.
Οι ιαχές για την δήθεν πλεονεκτική θέση της χώρας μας στη συγκεκριμένη συγκυρία λόγω των μετώπων κατά της Τουρκίας και της υποστήριξης της Ελλάδας από τις ΗΠΑ και την Ευρώπη είναι επικίνδυνοι ακροβατισμοί. Σκεφτείτε μόνο τι θα γίνει αν ο Ερντογκάν ή κάποιος μεταγενέστερος Πρόεδρος της Τουρκίας συμφωνήσει να ξαναγίνει η Τουρκία βάση των Αμερικανών. Τότε, εν ριπή οφθαλμού, όλα θα έχουν αναστραφεί αφήνοντας το ν λαό και τη χώρα μας στο έλεος της μοίρας του.
Υπολογίζω ότι αυτή η ώρα είναι η τελευταία μας ευκαιρία εάν θέλουμε να επωφεληθούμε από τον δικό μας πλούτο που θα αναδείξει τον ταλαίπωρο λαό μας και την χώρα μας σ’ αυτό που της αξίζει, δηλαδή σε μια χώρα αυτάρκη και ανεξάρτητη, με οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική ανάπτυξη».
https://www.stoxos.gr

Ο αποτυχημένος δημοσιογράφος Ν. Χασαπόπουλος - Άρες, μάρες, κουταμάρες για την Χρυσή Αυγή

Ο αποτυχημένος δημοσιογράφος Ν. Χασαπόπουλος - Άρες, μάρες, κουταμάρες για την Χρυσή Αυγή
Στην “έγκυρη” φυλλάδα “ΤΑ ΝΕΑ”, έγραψε άρθρο ο δημοσιογράφος Νίκος Χασαπόπουλος, που έχει γράψει και βιβλίο ολόκληρο για την Χρυσή Αυγή, που το παρουσίασαν μαζί ο Μάκης Βορίδης και η Λιάνα Κανέλλη, ο κάποτε Παπαδοπουλικός και η μπολσεβίκα της Εκάλης. Στην Εκάλη πάντως συμπίπτουν… 
Στο άρθρο του λοιπόν, ο Χασαπόπουλος, αναφερόμενος στις αποχωρήσεις που δήθεν διέλυσαν την ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ, γράφει και για την μεταγραφή ενός πρώην χρυσαυγίτη από την Λάρισα στο κόμμα του Γ. Καρατζαφέρη. Και αναφέρεται στην ανεξαρτητοποίηση και την προσχώρηση στο ΛΑΟΣ του Χρυσοβαλάντη Αλεξόπουλου, η οποία έγινε το… 2014! Πριν πέντε ολόκληρα χρόνια! Μάλιστα, ο τότε βουλευτής Χρυσοβαλάντης Αλεξόπουλος είχε ψηφίσει και τον Δήμα της Νέας Δημοκρατίας για πρόεδρο της Δημοκρατίας. Το ’14 έφυγε και το ’19 το θυμήθηκε ο Χασαπόπουλος για να πει ότι διαλύθηκε η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ! Δείγμα της προχειρότητας, με την οποία καλλιεργούν εντυπώσεις και προσπαθούν να δημιουργήσουν κλίμα.
Γράφει και άλλα ο Νίκος Χασαπόπουλος, όπως ότι δεν υπάρχει το σάιτ που βλέπετε και το πιο ωραίο είναι η τελευταία παράγραφος του κειμένου του, η οποία έχει ως εξής: “Το περίεργο είναι ότι τα μέλη που έφυγαν από το κόμμα άρχισαν τις επαφές με ένα άλλο κόμμα πιο σκληρό και πιο ακροδεξιό από την Χρυσή Αυγή, που τα μέλη του είχαν αποχωρήσει εδώ και τρία χρόνια. Πρόκειται για το Εθνικό Μέτωπο”.
Για όσους ξέρουν πρόσωπα και πράγματα πρόκειται για μια τερατολογία χωρίς όριο, αφού οι άνθρωποι οι οποίοι αποτελούν το Εθνικό Μέτωπο ουδέποτε ήσαν στην ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ. Για τον Νίκο Χασαποπουλο και τα “έγκυρα” “ΝΕΑ”, έφυγαν το 2016! 
Ψέματα δίχως τέλος, ανοησίες και δήθεν στοιχεία, ανακρίβειες και τερατολογίες, προκειμένου να κτυπήσουν κάτι, το οποίο για αυτούς δεν υπάρχει. Αφού δεν υπάρχει γιατί το κτυπούν;  
http://www.xrisiavgi.com

Με τον Ήλιο της Βεργίνας γιόρτασαν οι Σκοπιανοί της διασποράς την επέτειο της εξέγερσης του Ίλιντεν

Με τον Ήλιο της Βεργίνας γιόρτασαν οι Σκοπιανοί της διασποράς την επέτειο της εξέγερσης του Ίλιντεν
Το γεγονός ότι οι Σκοπιανοί καταργούν στην πράξη τις διατάξεις που οι ίδιοι υπέγραψαν στις Πρέσπες καθιστώντας την Συμφωνία των Πρεσπών άκυρη είναι κάτι που ουδόλως απασχολεί την ελληνική κυβέρνηση.
Προ ολίγων εικοσιτετραώρων αναρτήσαμε στην παρούσα ιστοσελίδα άρθρο σχετικά με την υποκριτική στάση της Νέας Δημοκρατίας απέναντι στα συλαλλητήρια για την κατάργηση της Συμφωνίας των Πρεσπών και στην αποσιώπηση του γεγονότος της έναρξης εφαρμογής της, ώστε να παραμείνει άθικτο το αφήγημα της περί κατάργησης της «κακής» συμφωνίας που δημιουργεί «τετελεσμένα» για τη χώρα.
Τελικά δε χρειάστηκαν παραπάνω από δύο ημέρες για να αναδειχθεί ο παραδοσιακά ένοχος ρόλος της Νέας Δημοκρατίας και η ενεργός συμμετοχή της σε κάθε εθνικό δράμα. Το κόμμα που προ μηνών ανήγαγε σε μέγιστη προτεραιότητα την ανάγκη άμεσης ανατροπής της αριστερής κυβέρνησης είναι το ίδιο που σήμερα διεκπεραιώνει κατά γράμμα τις εκκρεμότητες της, αφού αποδέχεται ως  παρακαταθήκη τις ανθελληνικές της θέσεις και βαδίζει στα ίδια καταστροφικά χνάρια της υποχώρησης σε όλα τα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής.
Υπενθυμίζουμε ότι η Νέα Δημοκρατία επιχείρησε να αιτιολογήσει την αλλαγή στάσης της για το ζήτημα της Μακεδονίας με το ανεπαρκές επιχείρημα ότι εφόσον η Συμφωνία των Πρεσπών υπογράφηκε ανάμεσα σε Ελλάδα και Σκόπια τότε αποτελεί τον ορισμό της συμφωνίας με διεθνή χαρακτήρα κι ως εκ τούτου πρέπει να την εφαρμόσει για να μην εκθέσει τη χώρα. Τελικά, όπως αποδεικνύουν και τα γεγονότα που θα περιγράψουμε παρακάτω, είναι τόσο ανίκανη που δεν μπορεί καν να επιτηρήσει την προβλεπόμενη εφαρμογή της, άσχετα αν αυτό αποτελεί σαν γεγονός χαρακτηριστική περίπτωση διπλωματικής ήττας.
ΜΙΑ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΙΟΡΤΗ ΣΤΗΝ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ
Σε εκδήλωση της διασποράς των Σκοπιανών που πραγματοποιήθηκε στην Αυστραλία εορτάστηκε η επέτειος της εξέγερσης του Ίλιντεν κατά τη διάρκεια της οποίας παρουσιάστηκαν αλυτρωτικοί χάρτες αλλά και τραγούδια με αλυτρωτικούς-ανθελληνικούς στίχους με την παράλληλη χρήση «απαγορευμένων συμβόλων», όπως αυτό του Ήλιου της Βεργίνας. Το γεγονός ότι οι Σκοπιανοί καταργούν στην πράξη τις διατάξεις που οι ίδιοι υπέγραψαν στις Πρέσπες καθιστώντας την Συμφωνία των Πρεσπών άκυρη είναι κάτι που ουδόλως απασχολεί την ελληνική κυβέρνηση, όπως επίσης εντύπωση προκαλεί ότι μία μέρα μετά την έναρξη της εφαρμογής της οι Σκοπιανοί υιοθετούν μία περισσότερο επιθετική πολιτική, αφενός γνωρίζοντας πως καμία κύρωση δε θα επιβληθεί εις βάρος τους κι αφετέρου ότι καμία διαμαρτυρία δε θα εκφράσει η ελληνική πλευρά.
Και δυστυχώς έχουν επιβεβαιωθεί πλήρως! Μάλλον η επικοινωνιακή φιέστα που στήνει το κυβερνητικό επιτελείο στα πύρινα μέτωπα έχει μεγαλύτερη σημασία από την ιστορία και τα εθνικά μας δίκαια και θα ήταν άδικο να περιμέναμε από μία τέτοια κυβέρνηση να πράξει τα δέοντα, όταν αποδεικνύεται τόσο κατώτερη τον περιστάσεων με το να υιοθετεί θέσεις που μέχρι πρότινος παρίστανε ότι καταδίκαζε. Ο αλυτρωτισμός των Σκοπιανών δεν είναι φαινόμενο νέο και δυστυχώς για τους «πατριώτες» της Νέας Δημοκρατίας ουδέποτε αποτέλεσε αφορμή για σοβαρούς προβληματισμούς, αφού με ευχολόγια και ανούσιες καταδίκες τίποτα δε μπορεί να αλλάξει.
Η προκλητικότητα των Σκοπιανών έχει απασχολήσει στην πράξη ΜΟΝΟ τους εθνικιστές της Χρυσής Αυγής, η οποία πολλάκις κατάφερε να ματαιώσει τα ανθελληνικά τους σχέδια, όπως έκανε για παράδειγμα στην πόλη της Φλώρινας τον περασμένο Οκτώβριο, όταν η δυναμική παρουσία εκατοντάδων Χρυσαυγιτών ανάγκασε σε ακύρωση των εργασιών ενός δήθεν πολιτιστικού συλλόγου που προπαγάνδιζε τον σλαβικό χαρακτήρα της Μακεδονίας μας. Εμείς κριθήκαμε για τη στάση μας απέναντι στο εν λόγω πρόβλημα, το ίδιο και η νέα κυβέρνηση. Το ποιος αγωνίζεται για την Ελλάδα και ποιος για τις εντυπώσεις είναι πλέον προφανές.
ΑΡΤΕΜΗΣ ΜΑΤΘΑΙΟΠΟΥΛΟΣ
http://www.xrisiavgi.com

15 Αυγούστου 1940: Ο άνανδρος τορπιλισμός του καταδρομικού “Έλλη” στην Τήνο

15 Αυγούστου 1940: Ο άνανδρος τορπιλισμός του καταδρομικού “Έλλη” στην Τήνο
Την 15η Αυγούστου του έτους 1940 σύμπας ο Ελληνισμός εορτάζει με την δέουσα θρησκευτική ευλάβεια την Κοίμηση της Θεοτόκου. Επίκεντρο της μεγάλης θρησκευτικής εορτής, το Νησί της Μεγαλόχαρης, η Τήνος. Πλήθος κόσμου συρρέει στο Ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, την Παναγία της Τήνου. Το Εθνικό Καθεστώς της 4ης Αυγούστου συμμετέχει και τιμά τη σπουδαία ημέρα για την Χριστιανοσύνη αποστέλλοντας το ελαφρύ καταδρομικό «Έλλη», άγημα του οποίου επρόκειτο να αναλάβει την λιτανεία της ιερής εικόνας της Παναγίας.
Η Θεία Λειτουργία έχει ξεκινήσει, με χιλιάδες πιστούς κάθε ηλικίας να συνωστίζονται τόσο στον Ιερό Ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, όσο και περιμετρικά αυτού. Στο λιμάνι της νήσου ξεχωρίζει σημαιοστολισμένη και απαστράπτουσα η «Έλλη», το ελαφρύ καταδρομικό και καμάρι του Πολεμικού μας Ναυτικού. Επί του καταστρώματός της και με υψηλό εθνικό φρόνημα και εθνική υπερηφάνεια, Αξιωματικοί και ναύτες ετοιμάζονται για την αποβίβασή τους στην προκυμαία. Το Πολεμικό Ναυτικό θα βαστήξει στις πλάτες των ανδρών του, την εικόνα της Μεγαλόχαρης.
Περί ώρα 8.25 μια τρομερή έκρηξη συνταράσσει το ελαφρύ καταδρομικό. Τον αρχικό αιφνιδιασμό διαδέχονται κραυγές πανικού, τόσο επί του πολεμικού σκάφους όσο κι επί της προκυμαίας. Πυκνοί καπνοί γεμίζουν τον ουρανό, καθώς εκρήγνυνται το μηχανοστάσιο και οι δεξαμενές πετρελαίου του καταδρομικού. Ακόμη δύο εκρήξεις σημειώνονται στην προκυμαία, δίχως ευτυχώς να υπάρξουν θύματα μεταξύ των χιλιάδων επισκεπτών. Ο απολογισμός για το Πολεμικό Ναυτικό είναι βαρύς: 9 νεκροί και 24 τραυματίες βυθίζουν στο πένθος ένα ολόκληρο Έθνος. Μαζί με το πένθος όμως, αναδύεται η οργή για τους υπεύθυνους του θρασύδειλου χτυπήματος.
Ο Εθνικός Κυβερνήτης Ιωάννης Μεταξάς, παραμένει ψύχραιμος και συντονίζει με μαεστρία τις ενέργειες των ελληνικών αρχών. Δια απορρήτου διαταγής, αναθέτει στον Αρχηγό του Στόλου Υποναύαρχο Ε. Καββαδία την αναζήτηση των υπευθύνων του τορπιλισμού. Οι αρχικές υποψίες για δράση ιταλικού υποβρυχίου επιβεβαιώνονται από το πόρισμα των ερευνών, το οποίο παραδίδεται στον Ιωάννη Μεταξά στις 21 Αυγούστου. Ο Εθνικός Κυβερνήτης όμως, με γνώμονα πάντοτε το εθνικό συμφέρον, διατάζει να μην δημοσιοποιηθεί. Προετοιμάζεται πυρετωδώς για το αναπόφευκτο και αναμένει την επόμενη κίνηση των Ιταλών.
Το αποτέλεσμα της έρευνας του Υποναύαρχου Καββαδία δημοσιοποιείται στις 30 Οκτωβρίου, μετά την εξαπόλυση της ιταλικής επίθεσης εναντίον της Ελλάδος. Τα υπολείμματα των τορπιλών είναι ο αδιάψευστος μάρτυρας της ιταλικής ενοχής. Οι τρεις τορπίλες είχαν εξαπολυθεί από το υποβρύχιο του ιταλικού πολεμικού ναυτικού «Delfino», κατόπιν διαταγής του Ιταλού διοικητή της Δωδεκανήσου Ντε Βέκι.
Ο Ελληνικός Λαός έλαβε εκδίκηση για τους 9 ηρωικούς Νεκρούς του καταδρομικού «Έλλη», από τα ξημερώματα της 28ης Οκτωβρίου του 1940. Ο Ελληνικός Στρατός υπό την εμπνευσμένη ηγεσία του Εθνικού Κυβερνήτη Ιωάννη Μεταξά, υπήρξε ο αμείλικτος τιμωρός μιας δειλής πράξης εκ μέρους ενός ανέντιμου εχθρού.
Η Ιταλία, αναγνωρίζοντας εμμέσως την ατιμία της άνανδρης δολοφονικής πράξεως, προχώρησε δέκα χρόνια μετά τον τορπιλισμό -στα πλαίσια των πολεμικών επανορθώσεων- στην παραχώρηση στην Ελλάδα του καταδρομικού Eugenio Di Savoia. Το πολεμικό σκάφος μετονομάστηκε σε «Έλλη» τον Ιούνιο του 1951 και υψώνοντας την Ελληνική Σημαία έγινε ο άγρυπνος φρουρός των ελληνικών θαλασσών.
http://www.xrisiavgi.com

Ο Αττίλας 2 και η ηρωϊκή Μάχη της ΕΛΔΥΚ

Ο Αττίλας 2 και η ηρωϊκή Μάχη της ΕΛΔΥΚ

Ήταν παραμονή της Παναγιάς, 14 Αυγούστου. Οι τριμερείς διαπραγματεύσεις είχαν ναυαγήσει από τα ξημερώματα στις 3:30 π.μ.. Mία μόλις ώρα μετά, τα τουρκικά αεροσκάφη θα βομβαρδίζουν την Λευκωσία, την Αμμόχωστο και άλλα μέρη της Κύπρου. Λίγες ώρες μετά τα τουρκικά τεθωρακισμένα θα ανελάμβαναν δράση.
Η αντίδραση των Αθηνών μοναχά ως μηδενική μπορεί να χαρακτηριστεί, αφού ο Καραμανλής είναι αποκλειστικά απασχολημένος να μετακινεί μονάδες μακριά από την Αθήνα, φοβούμενος τους στρατιωτικούς. Αρχηγοί των Ένοπλων Δυνάμεων ήταν οι ίδιοι όπως και τότε στην πρώτη εισβολή στην Κύπρο. Οι ίδιοι άνθρωποι της μεταπολίτευσης, στις ίδιες ακριβώς θέσεις. Η αποστολή επίσης η ίδια. Να μην κάνουν τίποτε!
Με την έναρξη των τουρκικών επιχειρήσεων το «η Κύπρος κείται μακράν» γίνεται από λόγος πρακτική. Ουδεμία κίνηση των Ελληνικών Στρατευμάτων δεν παρατηρείται. Αυτό που για τον Κίμωνα το 450 π.Χ ήταν δυνατό, για την κυβέρνηση Καραμανλή είναι αδύνατο. Η Κύπρος προδίδεται για δεύτερη φορά από τους πολιτικούς της μεταπολίτευσης και τους υποτακτικούς τους.
Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά το «Αρχείο Καραμανλή», η μοναδική κίνηση του «κουφού εθνάρχη» θα ήταν η ακόλουθη: «Το πρωί της 11ης Αυγούστου (1974) επληροφορούμην ότι δυνάμεις ελεγχόμεναι από τον Ιωαννίδην επρόκειτο το βράδυ της ιδίας ημέρας να επιχειρήσουν πραξικόπημα (…). Είπον εις τους αρχηγούς των Επιτελείων ότι είναι ζήτημα αξιοπρεπείας και δι’ εμέ και δι’ αυτούς να εξουδετερώσουν εντός της ημέρας τα καρκινώματα αυτά ή άλλως να παραιτηθούν. Τους έταξα προθεσμίαν έως τας 2 μ.μ. διά να μου είπουν εάν αναλαμβάνουν ή όχι την ευθύνην αυτήν και τους εδήλωσα ότι εάν δεν συνεμορφώνοντο θα ήμην υποχρεωμένος ή να παραιτηθώ ή να καλέσω εντός της ημέρας τον λαόν εις την Πλατείαν Συντάγματος και να ζητήσω από αυτόν να κάμει αυτό που εκείνοι θα ηρνούντο ή δεν θα ηδύναντο να μου εξασφαλίσουν -δηλαδή να εξουδετερώσει τους συνωμοτούντας κατά της κυβερνήσεως και του λαού» («Αρχείο Καραμανλή», τ. 8ος, σ. 68).
Η όποια άμυνα των Ελληνικών Δυνάμεων δεν μπορεί να αντέξει πολύ, αφού οι ελληνικές αντιδράσεις περιορίζονται στον διπλωματικό τομέα. Η «δημοκρατία» κοιτάει να προστατεύσει το «τομάρι» της την ώρα που στην Κύπρο χιλιάδες αμάχων δολοφονούνται εν ψυχρώ και Ελληνική Γη καταλαμβάνεται από τον μογγόλο κατακτητή.
Το πρωί της 14ης Αυγούστου δίδεται η μάχη στις «Θερμοπύλες» της Κύπρου, στο στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ. Τα παλικάρια της ΕΛΔΥΚ πολέμησαν λίγοι εναντίον πολλών και καλύτερα εξοπλισμένων τούρκων, οι οποίοι υποστηρίζονταν από πυροβολικό και αεροπορία. Οι τούρκοι πραγματοποιούν αλλεπάλληλες αποτυχημένες επιθέσεις που ως μόνο τους αποτέλεσμα έχουν εκατοντάδες νεκρούς. Την επόμενη ημέρα το ίδιο.
Η 16η Αυγούστου έμελε να είναι και η τελευταία ημέρα μάχης στο στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ. Από το πρωί το τουρκικό πυροβολικό και η αεροπορία έριχναν βόμβες όλων των ειδών και των διαμετρημάτων στο χώρο του στρατοπέδου. Οι λιγοστοί υπερασπιστές του ατρόμητοι περίμεναν τις τουρκικές δυνάμεις να έρθουν. Στις 12 η ώρα δύο τούρκικοι τεθωρακισμένοι σχηματισμοί ετοιμάζονται για την τελευταία επέλαση στο στρατόπεδο των Ελλήνων. Το πνεύμα που διακατείχε τους Έλληνες το φανερώνει η στιχομυθία ενός Λοχία με τον Λοχαγό Σταυριανάκο, την οποία και παραθέτουμε, όπως την διηγήθηκε ο ίδιος και την βρήκαμε στην ιστοσελίδα του Γενικού Επιτελείου Στρατού:
«Δε μου λες, κύριε Λοχαγέ εμείς εδώ οι λίγοι, τι κάνουμε; Τι παριστάνουμε; Τους 300 του Λεωνίδα; Γιατί όσο και να αντέξουμε, όσο και να κρατήσουμε, σε κάποια στιγμή θα πέσουμε».
Και αυτός του απάντησε:
«Άκουσε να σου πω Λοχία. Είμαστε Έλληνες Στρατιώτες, εδώ είναι Ελλάδα και είμαστε υποχρεωμένοι να πέσουμε μέχρι ενός. Τα άρματα θα περάσουν από πάνω μας».
Αυτός ήταν ο Λοχαγός Σταυριανάκος.
Λίγο αργότερα, σηκώθηκε από τη θέση μάχης που κατείχε για να εξουδετερώσει πολυβολητή επερχόμενου τουρκικού άρματος. Εκείνη τη στιγμή τον βρήκε το φονικό βλήμα.
Η μάχη συνεχίστηκε για πολλές ώρες ακόμα με τους Έλληνες στρατιώτες να μάχονται ως νέου Σπαρτιάτες. Λίγοι εναντίον πολλών. Με τις ξιφολόγχες τους να προσπαθούν να σταματήσουν τα άρματα. Το ένα κύμα των τούρκων διαδέχεται το άλλο και οι τούρκοι έχουν τρομαχτικές απώλειες.
Το απόγευμα της 16ης Αυγούστου η αυλαία αυτής της μεγάλης μάχης, των νέων Θερμοπυλών του Έθνους θα πέσει. Οι βάρβαροι θα περάσουν, χάριν στην προδοτική στάση της κυβερνήσεως Καραμανλή. Αν τόσοι λίγοι κατάφεραν να κρατήσουν μία δυσανάλογα μεγάλη δύναμη για τόσο πολύ, χωρίς ενισχύσεις και υποστήριξη, μπορούμε όλοι να συμπεράνουμε ποια θα ήταν η κατάληξη των δύο τουρκικών εισβολών, αν και στις δύο περιπτώσεις δεν είχαν επέμβει οι πολιτικοί της «δημοκρατίας». Την μία φορά με τους συνωμότες αρχηγούς των επιτελείων και την δεύτερη φορά κυβερνώντας ευθέως, με τους ίδιους ανθρώπους στις ίδιες θέσεις.
http://www.xrisiavgi.com

Τα έθιμα του Δεκαπενταύγουστου στην Ελλάδα

Τα έθιμα του Δεκαπενταύγουστου στην Ελλάδα
Μια από τις μεγαλύτερες γιορτές της Ορθοδοξίας, η ημέρα της Κοιμήσεως της Θεοτόκου γιορτάζεται κάθε χρόνο στη χώρα μας με κατανυκτικές λειτουργίες και πανηγύρια, ενώ πολλά έθιμα και παραδόσεις αναβιώνουν σε κάθε γωνιά της Ελλάδας.
Μοναστήρια και εκκλησίες κατακλύζονται από χιλιάδες πιστούς, οι οποίοι συμμετέχουν με βαθιά συγκίνηση στις εκδηλώσεις που τιμούν την χάρη Της Παναγίας.
Ερημικά εξωκλήσια αποκτούν ζωή και πολλά είναι τα νησιά και οι επαρχιακές πόλεις, που τιμούν την παράδοση με έθιμα παλαιότερων γενεών.
Επιλέξαμε και σας παρουσιάζουμε μερικά από τα πιο εντυπωσιακά έθιμα του Δεκαπενταύγουστου στην Ελλάδα.
Πάτμος: Ο Επιτάφιος της Παναγίας
Στο νησί της Ορθοδοξίας και στο ιστορικό μοναστήρι της Αποκάλυψης, οι μοναχοί κάνουν περιφορά του επιταφίου της Παναγίας, ένα έθιμο που έχει βυζαντινές καταβολές. Ο χρυσοποίκιλτος επιτάφιος περνά από τα σοκάκια του νησιού και οι πιστοί σε μια κατανυκτική ατμόσφαιρα ακολουθούν την μεγαλόπρεπη πομπή.
Νίσυρος: Οι Εννιαμερίτισσες


Το Νιάμερο της Παναγιάς γιορτάζεται στη Νίσυρο από τις 6 Αυγούστου. Πρωταγωνίστριες του εθίμου είναι οι μαυροντυμένες Εννιαμερίτισσες γυναίκες, οι οποίες για εννέα μέρες μένουν στο μοναστήρι της Παναγίας της Σπηλιανής, ακολουθούν ένα αυστηρό πρόγραμμα νηστείας και κάθε μέρα κάνουν 300 μετάνοιες. Παράλληλα, είναι υπεύθυνες για την καθαριότητα του χώρου και ων ιερών σκευών.
Ανήμερα της Παναγίας οι Εννιαμερίτισσες κρατούν δίσκους με κόλλυβα και προπορεύονται της πομπής της λιτάνευσης της εικόνας από τους ιερείς, οι οποίοι την οδηγούν στο χωριό για να ευλογήσει το πανηγύρι. Οι γυναίκες αποσύρονται μόνο όταν ξεκινήσει το γλέντι με τον τοπικό χορό της “κούπας”.
Λειψοί: Ανοιξιάτικα κρινάκια ανθίζουν
Μια σπάνια και μοναδική εικόνα της Παναγίας φιλοξενείται στην εκκλησία της Παναγίας του Χάρου στους Λειψούς. Σε αυτήν απεικονίζεται η Παναγία να κρατά τον Εσταυρωμένο, αντί για το Θείο Βρέφος, όπως συνηθίζεται. Το έθιμο εδώ κρατά από το 1943 όταν οι πιστοί τοποθετούσαν την άνοιξη κρινάκια γύρω από την εικόνα, τα οποία ξεραίνονται και ανθίζουν και πάλι τον Αύγουστο.
Κεφαλλονιά: Τα φιδάκια της Παναγίας


Τα “φιδάκια της Παναγίας” είναι ένα μοναδικό φαινόμενο, που εμφανίζεται κάθε χρόνο το Δεκαπενταύγουστο στην Παναγιά της Φιδούς, στον Μαρκόπουλο Κεφαλλονιάς. Πλήθος κόσμου συγκεντρώνεται για να δει από κοντά αυτά τα μικρά φιδάκια, που βγαίνουν από το καμπαναριό και μεταφέρονται στο προαύλιο του ναού. Σύμφωνα με την παράδοση φέρνουν καλή τύχη στο νησί και όσους τα αγγίξουν.
Παλαιόπυργος Πωγωνίου: Τα “ντολιά” είναι ένα ξεχωριστό έθιμο
Το πανηγύρι στον Παλαιόπυργο Πωγωνίου έχει άρωμα παράδοσης, αφού μετά το μεσημεριανό φαγητό που προσφέρεται στο προαύλιο της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, ακολουθούν τα “ντολιά”, δηλαδή οι εντολές. Κάποιος από τους μεγαλύτερους κατοίκους του χωριού ορίζεται “ντολής πασάς” και αφού πάρει ένα ποτήρι με κρασί, το τσουγκρίζει με έναν παρευρισκόμενο.
Το έθιμο ορίζει να πιει τρία ποτήρια κρασί ή τρεις γουλιές και κάθε φορά που πίνει πρέπει να κάνει μια αφιέρωση σε τρία διαφορετικά άτομα, με τη συνοδεία της ζωντανής μουσικής. Αμέσως μετά οι υπόλοιποι με τη σειρά που ορίζει ο “ντολή πασάς” θα αφιερώσουν τις ευχές τους σε όποιο πρόσωπο επιθυμούν, πάντα υπό τους ήχους ενός τραγουδιού.
Σκοπός του εθίμου είναι να συμφιλιωθούν τυχόν παρεξηγήσεις μεταξύ των χωριανών και να είναι όλοι αγαπημένοι. Το βράδυ ακολουθεί παραδοσιακό πανηγύρι με τοπικές ενδυμασίες και Πωγωνήσιους χορούς, που κρατούν μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες.
Κουφονήσια: Με τα καΐκια στην Παναγιά
Με μοναδικό τρόπο τιμούν την Παναγίας στο εκκλησάκι της στο Κάτω Κουφονήσι οι ντόπιοι και οι επισκέπτες του νησιού. Μετά τη λειτουργία και την προσφορά φαγητού από τους κατοίκους πραγματοποιείται παραδοσιακά ένας ιδιότυπος αγώνας δρόμου, με τα καΐκια που μεταφέρουν τον κόσμο στο Πάνω Κουφονήσι να προσπαθούν να περάσουν το ένα το άλλο.
Επιστρέφοντας το γλέντι ξεκινά στα μαγαζιά του νησιού, με τη μουσική, τα θαλασσινά εδέσματα και το κρασί να κρατούν το κόσμο εκεί μέχρι το πρωί.
Σιάτιστα: Οι καβαλάρηδες προσκυνητές
Ένα έθιμο, που έχει τις ρίζες του στην τουρκοκρατία, είναι αυτό των καβαλάρηδων προσκυνητών. Εκείνη την περίοδο ήταν η ευκαιρία των σκλαβωμένων να δείξουν τη λεβεντιά τους και τον πόθο τους για λευτεριά
Την ημέρα του Δεκαπενταύγουστου, οι καβαλάρηδες σχηματόζοντας μεγάλες παρέες με στολισμένα άλογα κατευθύνονται στο μοναστήρι του Μικροκάστρου, προσκυνούν την εικόνα και επιστρέφουν στο χωριό για γλέντι και χορό ως το πρωί.
Οι πλατείες της Χώρας και της Γεράνειας είναι στο επίκεντρο των εορτασμών, ενώ και οι γειτονιές της Σιάτιστας αντηχούν από τους ήχους της μουσικής.
Πυργί Χίου: Πυργούσικος χορός
Σε ένα από τα διάσημα Μαστιχοχώρια της Χίου, το Πυργί, με την ιδιαίτερη ασπρόμαυρη διακόσμηση των σπιτιών του, υπάρχουν 50 εκκλησίες.
Το Δεκαπενταύγουστο μετά τη λειτουργία στην εκκλησία της Παναγίας, το πανηγύρι μεταφέρεται στην πλατεία, όπου την τιμητική του έχει ο παραδοσιακός “Πυργούσικος” χορός, με τον γρήγορο και χαρούμενο σκοπό του να παρασέρνει τους πιστούς.

Πάρος: Καΐκια με αναμμένα δαδιά κάνουν τη νύχτα μέρα
Ο παλαιοχριστιανικός ναός της Εκαντονταπυλιανής στην Παροικιά της Πάρου είναι μια από τις πιο εντυπωσιακές εκκλησίες του Αιγαίου. Η παράδοση λέει ότι ο ναός χτίστηκε μετά από ένα τάμα που έκανε η Αγία Ελένη και σήμερα η εκκλησία αποτελεί έναν από τους αρχαιότερους και πιο καλοδιατηρημένους ναούς. Στη γιορτή της Παναγίας πλήθος πιστών καταφθάνει για να προσκυνήσει την εικόνα του 17ου αιώνα, αλλά και να συμμετάσχει στις εορταστικές εκδηλώσεις. Υπό τους ήχους παραδοσιακής μουσικής, το ντόπιο κρασί ρέει άφθονο και οι παριανοί μεζέδες έχουν την τιμητική τους.
Το εντυπωσιακό στοιχείο των εορτασμών όμως έρχεται από τη θάλασσα, όπου δεκάδες καΐκια καταφθάνουν στο λιμάνι της Νάουσας, με τους πιστούς μέσα σε αυτά να κρατούν αναμμένα δαδιά. Το φαντασμαγορικό θέαμα κορυφώνεται με νησιώτικους χορούς και γλέντι μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες.
Κάρπαθος: Παράδοση και κατάνυξη στην Όλυμπο


Η Όλυμπος, ένα από τα πιο παραδοσιακά χωριά των Δωδεκανήσων, είναι γνωστή για την αγάπη και την προσήλωση των κατοίκων της στην παράδοση. Οι λειτουργίες του Δεκαπενταύγουστου στην εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με το πένθος, που χαρακτηρίζει αυτή τη γιορτή του χριστιανισμού και το ίδιο στοιχείο διατηρείται και στις εκδηλώσεις της ημέρας.
Το έθιμο του Κάτω Χορού αναβιώνει κάθε χρόνο σε κλίμα βαθειάς κατάνυξης με τους οργανοπαίκτες να παίζουν έναν αργόσυρτο ρυθμό και τους άντρες, που έχουν ένα κομμάτι βασιλικού στο πέτο τους να τραγουδούν, με τη συνοδεία λαούτου και λίρας. Ο αργός χορός με το σταθερό βήμα ξεκινά με τις γυναίκες του χωριού, οι οποίες φορούν την παραδοσιακή γιορτινή φορεσιά της Ολύμπου και κρατά για ώρες.
Καλαρρύτες: Η “απλάδα” και ο παραδοσιακός χορός

Στο χωριό Καλαρρύτες, γνωστό και ως “Αετοφωλιά” της Ηπείρου, αφού είναι χτσιμένο στα 1.200 μέτρα υψόμετρο, γιορτάζουν την Παναγία στις 15 Αυγούστου με μεγάλη λαμπρότητα. Μετά το τέλος της λειτουργίας ακολουθεί αρτοκλασία με σιτάρι, η λεγόμενη “απλάδα” και στη συνέχεια οι πιστοί χορεύουν τον παραδοσιακό χορό, χωρισμένοι σε ζώνες, που η πρώτη περιλαμβάνει μόνο άνδρες και οι επόμενες τρεις γυναίκες. Χορεύουν ως επί το πλείστον ηπειρώτικο τσάμικο. Το απόγευμα, την ώρα του χορού, γίνεται η περιφορά της εικόνας της Παναγίας.
https://www.newsbeast.gr

Η Κοίμησις της Θεοτόκου

Image result for κοιμηση τησ θεοτοκου
Οὐ θαῦμα θνῄσκειν κοσμοσώτειραν Κόρην,
Τοῦ κοσμοπλάστου σαρκικῶς τεθνηκότος.
Ζῇ ἀεὶ Θεομήτωρ, κἂν δεκάτῃ θάνε πέμπτῃ.
Βιογραφία
Όπως είναι γνωστό, επάνω από το Σταυρό ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός, έδωσε εντολή και την Παναγία μητέρα του παρέλαβε ο Ιωάννης ο Ευαγγελιστής στο σπίτι του, όπου διέμενε μαζί με τον αδελφό του Ιάκωβο και τη μητέρα του Σαλώμη, συγγενή της Θεοτόκου. Όταν δε ήλθε η στιγμή να τελειώσει την επίγεια ζωή της, άγγελος Κυρίου (η παράδοση λέει ότι ήταν ο Aρχάγγελος Γαβριήλ) της το έκανε γνωστό τρεις μέρες πριν.

Η χαρά της Θεοτόκου υπήρξε μεγάλη, διότι θα συναντούσε το μονογενή της Υιό και Θεό όλων των ανθρώπων. Πήγε, λοιπόν, και προσευχήθηκε στο όρος των Ελαίων, όπου συνήθιζε να προσεύχεται και ο Κύριος Ιησούς. Έπειτα, γύρισε στο σπίτι του Ιωάννη, όπου έκανε γνωστή την επικείμενη κοίμηση της.

Η παράδοση αναφέρει ότι την τρίτη ήμερα από την εμφάνιση του αγγέλου, λίγο πριν κοιμηθεί η Θεοτόκος, οι Απόστολοι δεν ήταν όλοι στα Ιεροσόλυμα, αλλά σε μακρινούς τόπους όπου κήρυτταν το Ευαγγέλιο. Τότε, ξαφνικά νεφέλη τους άρπαξε και τους έφερε όλους μπροστά στο κρεβάτι, όπου ήταν ξαπλωμένη η Θεοτόκος και περίμενε την κοίμηση της. Mαζί δε με τους Aποστόλους ήλθε και ο Aρεοπαγίτης Διονύσιος, ο Άγιος Iερόθεος ο διδάσκαλος του Διονυσίου, ο Aπόστολος Tιμόθεος, και οι λοιποί θεόσοφοι Iεράρχες.

Όταν εκοιμήθη, με ψαλμούς και ύμνους την τοποθέτησαν στο μνήμα της Γεσθημανή. Eπειδή, κατά θείαν οικονομίαν, ένας από τους Aποστόλους (ο Θωμάς όπως λέει η παράδοση) δεν ήταν παρών στην κηδεία της Θεομήτορος, ζήτησε να ανοιχτεί ο τάφος ώστε να προσκυνήσει και αυτός το Σώμα της Θεοτόκου.

Έτσι, μετά από τρεις ήμερες, άνοιξαν τον τάφο και έκπληκτοι διαπίστωσαν ότι η Παναγία αναστήθηκε σωματικά και ανελήφθη στους ουρανούς. Και βέβαια, όλη η ανθρωπότητα, με ευγνωμοσύνη για τις πρεσβείες της στο Σωτήρα Χριστό, αναφωνεί: «Χαίρε, ώ Μήτερ τής ζωής».

Ἀπολυτίκιον  (Κατέβασμα)
Ἦχος α’.
Ἐν τῇ Γεννήσει τὴν παρθενίαν ἐφύλαξας, ἐν τῇ Κοιμήσει τὸν κόσμον οὐ κατέλιπες Θεοτόκε· μετέστης πρὸς τὴν ζωήν, μήτηρ ὑπάρχουσα τῆς ζωῆς, καὶ ταῖς πρεσβείαις ταῖς σαῖς λυτρουμένη, ἐκ θανάτου τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Κοντάκιον
Ἦχος πλ. β’. Αὐτόμελον.
Τὴν ἐν πρεσβείαις ἀκοίμητον Θεοτόκον, καὶ προστασίαις ἀμετάθετον ἐλπίδα, τάφος καὶ νέκρωσις οὐκ ἐκράτησεν, ὡς γὰρ ζωῆς Μητέρα, πρὸς τὴν ζωὴν μετέστησεν, ὁ μήτραν οἰκήσας ἀειπάρθενον.

Ὁ Οἶκος
Τείχισόν μου τὰς φρένας Σωτήρ μου· τὸ γὰρ τεῖχος τοῦ κόσμου ἀνυμνῆσαι τολμῶ, τὴν ἄχραντον Μητέρα σου, ἐν πύργῳ ῥημάτων ἐνίσχυσόν με, καὶ ἐν βάρεσιν ἐννοιῶν ὀχύρωσόν με· σὺ γὰρ βοᾷς τῶν αἰτούντων πιστῶς τὰς αἰτήσεις πληροῦν. Σὺ οὖν μοι δώρησαι γλῶτταν, προφοράν, καὶ λογισμὸν ἀκαταίσχυντον· πᾶσα γὰρ δόσις ἐλλάμψεως παρὰ σοῦ καταπέμπεται φωταγωγέ, ὁ μήτραν οἰκήσας ἀειπάρθενον.

Μεγαλυνάριον
Παρέστης Παρθένε ἐκ δεξιῶν, τοῦ Παμβασιλέως, ὡς Βασίλισσα τοῦ παντός, περιβεβλημένη, ἀθανασίας αἴγλην, ἀρθεῖσα μετὰ δόξης, πρὸς τὰ οὐράνια. 

http://www.saint.gr

Δευτέρα, 5 Αυγούστου 2019

Θεσσαλονίκη: Συμπλοκή μεταξύ αλλοδαπών στο κέντρο της πόλης

thessaloniki-traumatias-epeisodia
Επεισόδιο μεταξύ αλλοδαπών σημειώθηκε το βράδυ της Κυριακής στην οδό Μοναστηρίου, στη Θεσσαλονίκη.

Τα άτομα συνεπλάκησαν μεταξύ τους, για άγνωστους μέχρι στιγμής λόγους.


Από τη συμπλοκή τραυματίστηκε ελαφρά ένας άντρας, ο οποίος μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο "Γ. Γεννηματάς".

Σύμφωνα με το ΕΚΑΒ, ο τραυματίας φέρει κάκωση κάτω άκρου.


Η αστυνομία "χτενίζει" την ευρύτερη περιοχή για τον εντοπισμό των εμπλεκομένων στο επεισόδιο.

Οι πρώτες πληροφορίες αναφέρουν ότι πρόκειται για μεμονωμένο περιστατικό το οποίο δεν σχετίζεται με τις συμπλοκές μεταξύ Πακιστανών στην περιοχή γύρω από τον Νέο Σιδηροδρομικό Σταθμό που γίνονται για την "προστασία" των καταστημάτων.


Πηγή: thestival.gr