ΑΓΙΟ ΠΑΣΧΑ

Χριστὸς κατελθὼν πρὸς πύλην ᾍδου μόνος Λαβὼν ἀνῆλθε πολλὰ τῆς νίκης σκῦλα.

Βιογραφία Οι γυναίκες οι οποίες παραβρέθηκαν το απόγευμα της Παρασκευής, στον ενταφιασμό του Κυρίου, δηλαδή η Μαρία η Μαγδαληνή και οι υπόλοιπες, όταν επέστρεψαν από το Γολγοθά στην πόλη, ετοίμασαν αρώματα και μύρα για να αλείψουν το σώμα του Ιησού· και την επομένη μέρα απείχαν από κάθε δραστηριότητα λόγω της αργίας του Σαββάτου. Κατά το βαθύ όρθρο, όμως, της Κυριακής, η οποία ονομάζεται από τους Ευαγγελιστές «πρώτη Σαββάτου» και «μια Σαββάτων», δηλαδή πρώτη μέρα της εβδομάδος, μετά από τριάντα έξι σχεδόν ώρες από τη νέκρωση του ζωοδότη Λυτρωτή, έρχονται με νεκρώσιμα αρώματα στον τάφο. Και ενώ σκέπτονταν τη δυσκολία της αποκυλίσεως του λίθου από την είσοδο του τάφου γίνεται σεισμός φοβερός· και Άγγελος με αστραπηφόρα όψη και χιονόφωτη στολή, αφού αποκύλισε το λίθο και κάθισε πάνω σ’ αυτόν, έκανε τους φύλακες να τρομάξουν και τους έτρεψε σε φυγή. Οι γυναίκες, στο μεταξύ, αφού μπήκαν στον τάφο και δε βρήκαν το σώμα του Ιησού, βλέπουν δυο Αγγέλους λευκοφορεμένους, με αντρική μορφή, οι οποίοι αφού τους φανέρωσαν την ανάσταση του Σωτήρα, τις στέλνουν για να αναγγείλουν στους μαθητές την χαρούμενη είδηση. Σε μικρό χρονικό διάστημα φθάνουν στον τάφο ο Πέτρος με τον Ιωάννη, αφού έμαθαν τι έγινε από τη Μαρία τη Μαγδαληνή, όπως ήδη ειπώθηκε, αλλά μπαίνοντας μέσα βρίσκουν μόνο τα σάβανα. Γι’ αυτό ανέρχονται όλοι στη πόλη με χαρά, κήρυκες της ανάστασης του Χριστού, τον οποίον και είδαν πραγματικά ζωντανό πέντε φορές κατά τη σημερινή γιορτή. Αυτή την χαρμόσυνο Ανάσταση γιορτάζοντας σήμερα ασπαζόμαστε μεταξύ μας τον εν Χριστώ ασπασμό, δείχνοντας με τον τρόπο αυτό τη διακοπή της πρώτης έχθρας ανάμεσα σ’ εμάς και το Θεό και τη διαλλαγή του Θεού προς εμάς για άλλη μια φορά, διαλλαγή που έγινε φανερή με το πάθος του Σωτήρος. Και η εορτή ονομάζεται Πάσχα, έχοντας έτσι το ίδιο όνομα με το Πάσχα των Εβραίων, το οποίο, στη γλώσσα τους σημαίνει διάβαση• διότι ο παθών και αναστάς Ιησούς μας διεβίβασε από την κατάρα του Αδάμ και τη δουλεία του διαβόλου στην ελευθερία και μακαριότητα. Και αυτή η μέρα της εβδομάδος, κατά την οποία έγινε η Ανάσταση του Χριστού, η οποία είναι η πρώτη από τις υπόλοιπες μέρες, επειδή, αφιερώθηκε στην τιμή του Κυρίου ονομάστηκε από το όνομα Του Κυριακή, και σ’ αυτή μετατέθηκε από τους Αποστόλους η αργία και η ανάπαυση της εορτής του Σαββάτου του παλαιού νόμου.

Ἀπολυτίκιον  (Κατέβασμα) Ἦχος πλ. α' Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν, θανάτῳ θάνατον πατήσας, καὶ τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι, ζωὴν χαρισάμενος. Κοντάκιον Ἦχος πλ. δ' Εἰ καὶ ἐν τάφῳ κατῆλθες ἀθάνατε, ἀλλὰ τοῦ Ἅδου καθεῖλες τὴν δύναμιν· καὶ ἀνέστης ὡς νικητής, Χριστὲ ὁ Θεός, γυναιξὶ Μυροφόροις φθεγξάμενος, Χαίρετε, καὶ τοῖς σοῖς Ἀποστόλοις εἰρήνην δωρούμενος ὁ τοῖς πεσοῦσι παρέχων ἀνάστασιν. Ὁ Οἶκος Τὸν πρὸ ἡλίου Ἥλιον, δύναντα ποτὲ ἐν τάφῳ, προέφθασαν πρὸς ὄρθρον, ἐκζητοῦσαι ὡς ἡμέραν, Μυροφόροι κόραι, καὶ πρὸς ἀλλήλας ἐβόων· Ὦ φίλαι, δεῦτε τοῖς ἀρώμασιν ὑπαλείψωμεν, Σῶμα ζωηφόρον καὶ τεθαμμένον· σάρκα ἀνιστῶσαν τὸν παραπεσόντα Ἀδὰμ κείμενον ἐν τῷ μνήματι· ἄγωμεν, σπεύσωμεν, ὥσπερ οἱ Μάγοι, καὶ προσκυνήσωμεν, καὶ προσκομίσωμεν τὰ μύρα ὡς δῶρα, τῷ μὴ ἐν σπαργάνοις, ἀλλ᾿ ἐν σινδόνι ἐνειλημένῳ· καὶ κλαύσωμεν, καὶ κράξωμεν· Ὦ Δέσποτα ἐξεγέρθητι, ὁ τοῖς πεσοῦσι παρέχων ἀνάστασιν. http://www.saint.gr

Η συμβολική κίνηση του Ιερώνυμου: Σταμάτησε το Χριστός Ανέστη και έψαλε τον Εθνικό Ύμνο (video)

Σε μία κίνηση με ιδιαίτερο συμβολισμό και μηνύματα προς πολλές κατευθύνσεις προχώρησε ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος το βράδυ της Ανάστασης, έξω από την Μητρόπολη Αθηνών την ώρα που έψαλε το Χριστός Ανέστη.

Αφού έψαλε το Χριστός Ανέστη και έστειλε το χαρμόσυνο μήνυμα της Αναστάσεως του Κυρίου, σταμάτησε την ψαλμωδία για να τραγουδήσει τον Εθνικό Ύμνο μαζί με το τιμητικό άγημα. Για πρώτη φορά ο Αρχιεπίσκοπος προχώρησε σε αυτή την κίνηση, καθώς τις προηγούμενες χρονιές, επέλεγε να συνεχίσει κανονικά την Θεία Λειτουργία, ενώ το άγημα έψαλε παράλληλα τον Εθνικό Ύμνο.

Η κίνηση αυτή ερμηνεύεται ως μήνυμα στήριξης των δύο Ελλήνων στρατιωτικών που από τις αρχές του Μαρτίου κρατούνται στις φυλακές της Αδριανούπολης χωρίς να τους έχει απαγγελθεί κατηγορητήριο.
Δείτε το ιδιαίτερα συγκινητικό βίντεο:

http://www.newsbomb.gr

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!

Το εθνικιστικό ιστολόγιο ''Εθνική Αφύπνιση'' εύχεται Χρόνια πολλά σε όλους τους Ορθόδοξους! Χρόνια πολλά σε όλους τους Έλληνες και μακάρι μαζί με την Ανάσταση του Θεανθρώπου να έρθει και η Ανάσταση του Έθνους μας,καθώς και η απελευθέρωση του από ξένους δυνάστες και εγχώριους δυνάστες. Καλή λευτεριά και στα δύο ελληνόπουλα,τους δύο στρατιώτες μας που έχουν αιχμάλωτοι οι τούρκοι παραπάνω και από ένα μήνα!

''ΕΘΝΙΚΗ ΑΦΥΠΝΙΣΗ''

Μεγάλη Παρασκευή: Ήθη και έθιμα ανά την Ελλάδα

Η Μεγάλη Παρασκευή, είναι ημέρα απόλυτης αργίας και νηστείας. Σχεδόν ολόκληρη η μέρα, αφιερώνεται στην Αποκαθήλωση του Εσταυρωμένου και στην Ακολουθία του Επιταφίου.
Το πρωί της Μεγάλης Παρασκευής γίνεται η αποκαθήλωση όπου ο ιερέας κατεβάζει τον Εσταυρωμένο από τον Σταυρό και τον τυλίγει σε καθαρό σεντόνι ενώ από αργά το βράδυ της Μ Πέμπτης έχει στολιστεί ο Ιερός Επιτάφιος με άνθη της υπαίθρου που φέρνουν οι γυναίκες έτσι ώστε να τοποθετηθεί το Άγιο Σώμα του Κυρίου.
Το βράδυ γίνεται η λειτουργεία της περιφοράς του Επιταφίου. Η περιφορά του Επιταφίου είναι το κυριότερο έθιμο της Μεγάλης Παρασκευής.
Παλιά γινόταν ένας συναγωνισμός ανάμεσα στις ενορίες για το ποιος θα φτιάξει τον ομορφότερο στολισμό του Επιταφίου. Οι ενορίες συναντιώντουσαν κατά την περιφορά και στα νησιά έβαζαν τον επιτάφιο στην θάλασσα για να αγιάσουν τα ύδατα. Το έθιμο του περάσματος ακόμα καλά κρατεί. Όλοι πιστεύουν ότι πρέπει να περάσουν από κάτω μία φορά για το καλό ενώ πίστευαν πως αν τα ζωηρά παιδιά περάσουν τρεις φορές θα φρονίμευαν. Τρεις φορές έπρεπε να περάσουν και οι άρρωστοι για να γίνουν καλά.
Όλη την ημέρα οι καμπάνες χτυπούν πένθιμα σε όλη την Ελλάδα και παραδοσιακά απαγορεύεται πάσα εργασία και γίνεται αυστηρότατη νηστεία και απαγορεύεται και η κατάποση του λαδιού.
Σε πολλές περιοχές της Ελλάδας , φτιάχνεται ένα ομοίωμα του Ιούδα το οποίο είτε καίγεται είτε πυροβολείται και εν συνεχεία καίγεται. Επίσης την ίδια μέρα πολλοί πιστοί επισκέπτονται τους τάφους συγγενών και φίλων ή πραγματοποιείται η εκταφή των νεκρών αν έχει περάσει το απαιτούμενο διάστημα.
Στην Αθήνα, οι νοικοκυρές πριν βγει ο επιτάφιος, πριν πολλά χρόνια, σκούπιζαν τους δρόμους και όταν περνούσε η πομπή, έβγαιναν στις πόρτες με ένα κεραμίδι, που είχε πάνω του αναμμένο καρβουνάκι με λιβάνι.
Στη Ναύπακτο, η περιφορά του Επιταφίου συνδυάζεται με ρίψη πυροτεχνημάτων στο λιμάνι, σε ανάμνηση της ηρωικής προσπάθειας του μπουρλοτιέρη Ανεμογιάννη να πυρπολήσει την τουρκική ναυαρχίδα στο χώρο αυτό.
Στην Κίο, τη Μεγάλη Παρασκευή που γυρίζουν τον Επιτάφιο, σταματούν στις διασταυρώσεις και μνημονεύουν. Επίσης οι πόρτες των σπιτιών τους μένουν ανοιχτές, για να μπει μέσα η Θεία Χάρη. Οι άνθρωποι πηγαίνουν νωρίτερα και τοποθετούν χώμα στα σημεία που θα σταματήσει ο επιτάφιος. Μόλις τελειώσει η λειτουργία, πηγαίνουν και παίρνουν από εκείνο το χώμα και το σκορπούν στο σπίτι για να χαθούν οι κοριοί.
Στη Σπάρτη, όταν γυρίσουν τον Επιτάφιο, τον ξεστολίζει ο καντηλανάφτης, ο οποίος παίρνει τα κεριά και τα φυλάει. Την άλλη μέρα, τα βάζει ο παπάς σε ένα δίσκο με τα σταυρολούλουδα και τα μοιράζει στις γυναίκες. Τα λουλούδια αυτά, οι γυναίκες τα κρατούν ως φυλαχτό και όταν αρρωστήσει ένα παιδάκι βάζουν στα κάρβουνα λίγο νερό και μερικά σταυρολούλουδα και το λιβανίζουν.
Στη Μυτιλήνη, αν τελειώσει η περιφορά, “αρπάζουν” τα λουλούδια, γιατί πιστεύουν πως κλεμμένα έχουν πιο θαυματουργές ιδιότητες. Τα “Χριστολούλουδα” τα φυλάνε για το καλό. Με αυτά γιατρεύουν τον πονοκέφαλο, τα κάνουν φυλαχτά και με αυτά γαληνεύουν τη θάλασσα όσοι ταξιδεύουν, σύμφωνα με την παράδοση.
Στην Υδρα υπάρχει το “έθιμο της δέησης”. Ο Επιτάφιος της συνοικίας Καμίνι μπαίνει στη θάλασσα και διαβάζεται η Ακολουθία του Επιταφίου, δημιουργώντας μία ατμόσφαιρα κατανυκτική. Αυτό γίνεται για να ευλογηθούν τα νερά και να γίνει δέηση υπέρ των ναυτικών που ταξιδεύουν, για ήσυχα ταξίδια και καλό γυρισμό.
Στη Νάξο, δεν φιλάνε τη Μεγάλη Παρασκευή, γιατί με το φιλί του πρόδωσε ο Ιούδας το Χριστό, ενώ δεν σφάζουν, «για το αίμα του Χριστού».
Στην Αμοργό, τη Μεγάλη Παρασκευή το απόγευμα προσφέρονται ψωμί, ελιές και νηστίσιμα γλυκά σε κατοίκους και επισκέπτες. Το ίδιο βράδυ, κατά την περιφορά του Επιταφίου στα χωριά, οι γυναίκες, από τις πόρτες και τα παράθυρα των σπιτιών, ραίνουν τον κόσμο με κολόνιες και αρώματα.
Στην Πάρο, η περιφορά του Επιταφίου κάνει δεκαπέντε στάσεις. Σε καθεμία από αυτές φωτίζεται κι ένα σημείο του βουνού, όπου τα παιδιά ντυμένα ρωμαίοι στρατιώτες ή μαθητές του Χριστού, αναπαριστούν σκηνές από την είσοδο στα Ιεροσόλυμα, την προσευχή στο Όρος των Ελαιών, το Μαρτύριο της Σταύρωσης και την Ανάσταση.
Στην Τήνο τη Μεγάλη Παρασκευή, όλοι οι επιτάφιοι μαζί και των καθολικών συναντώνται στην Εξέδρα της Χώρας , ψάλλουν για λίγο μαζί και συνεχίζουν οι καθένας την πένθιμη πορεία του προς τους δρόμους της εκάστοτε ενορίας. Ο Επιτάφιος του Αγίου Νικολάουτης Τήνου μπαίνει επίσης στη θάλασσα και το όλο σκηνικό που δημιουργούν οι πυρσοί, ο φλεγόμενος σταυρός, οι σειρήνες από τα πλοία, οι ψαλμωδίες και οι χιλιάδες πιστοί που παρακολουθούν είναι πολύ όμορφο.
Η Σύρος βιώνει με ιδιαίτερο τρόπο το Πάσχα. Οι δύο θρησκευτικές της κοινότητες, η Ορθόδοξη και η Καθολική, γιορτάζουν συγχρόνως τις μέρες του Πάσχα. Οι Επιτάφιοι των Καθολικών στην Άνω Σύρο ξεκινούν από τον ναό του Αγίου Γεωργίου. Στην Ερμούπολη, ο Επιτάφιος των Καθολικών ξεκινάει από τον Ιερό Ναό Ευαγγελιστών, οι Επιτάφιοι των Ορθοδόξων από τις ενορίες Αγίου Νικολάου, της Κοιμήσεως και τη Μητρόπολη της Μεταμορφώσεως. Κατά την περιφορά τους συναντώνται στην κεντρική πλατεία Μιαούλη, όπου γίνεται κατανυκτική δέηση.
Στη Σαντορίνη, ξεκινώντας από νωρίς το πρωί της Μεγάλης Παρασκευής, δεκάδες παιδιά τοποθετούν σε ταράτσες, μπαλκόνια, δρόμους, αλλά και στα τείχη του μεσαιωνικού κάστρου χιλιάδες «τενεκεδάκια». Πρόκειται για αυτοσχέδια λυχνάρια που καίνε παραφινέλαιο και μόλις πέσει το σκοτάδι και λίγο πριν την έναρξη της περιφοράς του Επιταφίου, ανάβουν και προσδίδουν μαγική ατμόσφαιρα στο νησί.
Στο νησί της Ζακύνθου, ο Επιτάφιος, γίνεται με διαφορετικό τρόπο απ’ ότι στην υπόλοιπη Ελλάδα. Εκεί , σύμφωνα με ένα πανάρχαιο έθιμο, η περιφορά του Επιταφίου, γίνεται τις πρώτες πρωινές ώρες του Μεγάλου Σαββάτου, ενώ με την ανατολή του ηλίου, ο Δεσπότης σηκώνει την Ανάσταση.
Στη Λευκάδα, το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής γίνεται στον κεντρικό δρόμο της πόλης, με κατάληξη την παραδοσιακή, ενετική, κεντρική πλατεία, η περιφορά των Επιταφίων των ενοριών, συνοδεία Φιλαρμονικής.
Στη Χάλκη, Μεγάλη Παρασκευή: Μετά την Αποκαθήλωση, η εκκλησιά κλείνει και ανοίγει ξανά κατά τις 1 – 2 το πρωί του Σαββάτου, οπότε θα ακουστούν τα εγκώμια και θα γίνει πορεία του επιταφίου από το ένα άκρο του λιμανιού στο άλλο. Τα παιδιά γυρίζουν στα σπίτια, κτυπούν πόρτες και παράθυρα με πέτρες και φωνάζουν «Σηκώστε για το επιτάφιο». Στο τέλος της περιφοράς γίνεται το «μπακατίκιασμα», ένα είδος πλειστηριασμού του επιταφίου.
Στην Ανατολική Κρήτη, την ώρα που λέει ο παπάς, το πρώτο ευαγγέλιο, της Μ. Παρασκευής, η παπαδιά βαστά αλεύρι και νερό, κάνει προζύμι με τις ευχές του Ευαγγελίου και το προζύμι ανεβαίνει.
Στην Άμφισσα, λαμβάνει χώρα ένα ενδιαφέρον πασχαλινό έθιμο της Ρούμελης. Ονομάζεται «Δάκρυα της Παναγιάς». Το μεσημέρι της Μεγάλης Παρασκευής σύμπασα η Άμφισσα κάθεται σε καφενεία, μεζεδοπωλεία κι εστιατόρια για να καταναλώσει σαρακοστιανά χωρίς λάδι και μεγάλες ποσότητες τσίπουρου και ούζου, που είναι τα εν λόγω…. δάκρυα!
Στο Δρυόβουνο του δήμου Βοΐου, το πρωί της Μ. Παρασκευής πραγματοποιείται «η αναπαράσταση της Αποκαθήλωσης του Χριστού» στο λόφο του «Γολγοθά» που βρίσκεται σε ύψωμα του χωριού. Πλήθος πιστών συμμετέχει στην πομπή που σχηματίζεται προς τον λόφο «Γολγοθά», όπου σε κλίμα κατάνυξης ο μητροπολίτης Σισανίου & Σιατίστης θα παραδώσει το σκήνωμα του Ιησού στις μυροφόρες, τις νέες κοπέλες με παραδοσιακές στολές που έχουν φθάσει από όλη την δυτική Μακεδονία για να συμμετάσχουν στο έθιμο.
Στην Πάτμο τη Μεγάλη Παρασκευή γίνεται η αναπαράσταση της Αποκαθήλωσης στη Μονή του Αγίου Ιωάννη και το ίδιο βράδυ όλοι οι Επιτάφιοι συναντιούνται στις πλατείες της Σκάλας και της Χώρας. Η Ανάσταση γίνεται, επίσης, στο Μοναστήρι και ανήμερα του Πάσχα διαβάζεται το Ευαγγέλιο σε επτά γλώσσες.
Στην Τρίπολη τη Μεγάλη Παρασκευή το απόγευμα η περιφορά του Επιταφίου στο άλσος του Αγίου Γεωργίου στη βόρεια πλευρά της Τρίπολης είναι εντυπωσιακή μέσα στο δασάκι, ενώ το βράδυ στην κεντρική πλατεία της πόλης θα συναντηθούν περισσότεροι από 14 Επιτάφιοι. Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί κάθε χρόνο ο Επιτάφιος του Αγίου Βασιλείου με τον περίτεχνο στολισμό του μοναδικό στην Ελλάδα. Ο στολισμός του Επιταφίου ξεκινά πολλούς μήνες πριν το Πάσχα και ολοκληρώνεται τα ξημερώματα της Μεγάλης Παρασκευής. Γίνεται αποκλειστικά και μόνο με πέρλες κι απαιτούνται περισσότερες από διακόσιες χιλιάδες, ενώ το τελικό αποτέλεσμα αποτελεί έργο τέχνης.
Στο Καστανόφυτο Καστοριάς, τα παιδιά του χωριού, παίρνουν από την εκκλησία το χελιδόνι, (ξύλινο ομοίωμα περιστεριού) το κρατούν με ένα ξύλο ψηλά, το στολίζουν με λουλούδια και το περιφέρουν στα σπίτια. Κατά την περιφορά μαζεύουν δώρα και κόκκινα αυγά.
Στο Μελιγαλά, τη Μεγάλη Παρασκευή το βράδυ, ανάβουν “φουνταρίες”. Κάθε νοικοκυρά, όταν σημαίνει η καμπάνα για τον Επιτάφιο, ρίχνει μπροστά στην πόρτα του σπιτιού της δυο – τρία μάτσα κληματόβεργες και τους βάζει φωτιά. Μέχρι να βγει ο Επιτάφιος, οι κληματόβεργες έχουν πλέον γίνει θράκα. Την ώρα που o παπάς περνά έξω από το δρόμο του σπιτιού της, η νοικοκυρά ρίχνει πάνω στη θράκα μια χούφτα μοσχολίβανο.
Στο Άγιο Πνεύμα Σερρών, στη Μονή του Προφήτου Ηλία, που βρίσκεται σ’ ένα λόφο πάνω από το ομώνυμο χωριό, αναβιώνει το έθιμο της Αποκαθήλωσης του Κυρίου.
Στο μικρό χωριό Νέο Σούλι του δήμου Εμμανουήλ Παππά αναβιώνει κάθε Μεγάλη Παρασκευή το μοναδικό έθιμο «Γεφύρια». Το έθιμο βρίσκει τις ρίζες του στα βάθη των αιώνων και συνεχίζεται από γενιά σε γενιά. Σύμφωνα με αυτό, νεαρές κοπέλες και παλικάρια, όλη τη Μεγάλη Εβδομάδα μαζεύουν από τις αυλές των σπιτιών διάφορα λουλούδια και μεγάλα φύλλα δέντρων. Το πρωί της Μεγάλης Παρασκευής ξεκινά ο στολισμός των «Γεφυριών». Ξύλινες και μεταλλικές κατασκευές στο σχήμα γεφυριού τοποθετούνται ψηλά από τη μία πλευρά του δρόμου έως την άλλη. Οι κατασκευές στολίζονται με πολλά λουλούδια και εικόνες που φέρνει ο κάθε κάτοικος από το σπίτι του. Σε όλη τη διαδρομή που θα διανύσει το βράδυ ο Επιτάφιος θα περάσει κάτω από τα στολισμένα «Γεφύρια» που θα παραμείνουν στο χωριό 40 ημέρες, έως την «Ανάληψη του Κυρίου». Μετά οι κάτοικοι θα πάρουν τα ξερά λουλούδια και τις εικόνες και θα τα βάλουν στο εικονοστάσι του σπιτιού, για να έχουν την ευλογία του Χριστού όλο τον χρόνο.
Στη Νέα Πέραμο Καβάλας, κατά την περιφορά του επιταφίου, οι κάτοικοι σε κάθε γειτονιά της πόλης αναβιώνουν ένα πολύ παλιό έθιμο: καίουν από ένα ομοίωμα του Ιούδα, τη στιγμή που η πομπή του επιταφίου περνάει από τους δρόμους. Ολόκληρη η πόλη εκείνη τη νύχτα φωτίζεται από τις δεκάδες φωτιές, που ανάβουν οι κάτοικοι, στέλνοντας έτσι το μήνυμα της κάθαρσης, αλλά και της αιώνιας ανάστασης.
Στις Μέτρες της Θράκης, τα παιδιά φτιάχνουν το ομοίωμα του Ιούδα και το περιφέρουν στα σπίτια, ζητώντας κλαδιά για να τον κάψουν την επομένη στον Επιτάφιο. Την Μεγάλη Παρασκευή, η πομπή του Επιταφίου σταματά έξω από ένα παρεκκλήσι, εκεί όπου βρίσκεται έτοιμη η φωτιά για να καεί ο Ιούδας. Τη στιγμή που ο ιερέας διαβάζει το Ευαγγέλιο ανάβουν τη φωτιά και καίνε το ομοίωμα. Αργότερα, θα πάρουν μια χούφτα από εκείνη τη στάχτη και θα τη ρίξουν στα μνήματα.
https://www.xanthipress.gr

Πατριάρχης Αλεξανδρείας: Ο Εσταυρωμένος Ιησούς να είναι κοντά στους φυλακισμένους στρατιώτες

«Απόψε ο Εσταυρωμένος ας συντροφέψει τα δυο μας παιδιά, τους δυο στρατιώτες που μιμούνται τον Χριστό, και είναι και αυτά μέσα στις φυλακές», ευχήθηκε από την Αλεξάνδρεια ο Προκαθήμενος της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αφρικής κ.κ. Θεόδωρος Β΄, κατά την Ακολουθία των παθών στον κοινοτικό ναό του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου.
Και προσέθεσε: «Κι αν υπάρχουν Πόντιοι Πιλάτοι να τους δικάζουνε, να ξέρουνε πως ο Βασιλεύς της ειρήνης, ο Ιησούς Χριστός, δε θα αφήσει αυτά τα παιδιά μας, που δίδουν μάχη εκεί, γιατί αγαπούνε Πατρίδα, Ελλάδα, Ορθοδοξία. Ο Θεός να είναι κοντά τους».

Κατά τη συγκινητική τελετή, που παρακολούθησε ο Γενικός Πρόξενος της Ελλάδας στην Αλεξάνδρεια Εμμανουήλ Κακαβελάκης, εκπρόσωποι ομογενειακών σωματείων και πολλοί πάροικοι, ο Προκαθήμενος του Παλαίφατου Πατριαρχείου κατέληξε: «Ο Εσταυρωμένος Χριστός να είναι πάντα κοντά σας, στο δρόμο σας, στην παροικία μας, στο Γενικό μας Προξενείο, στην Κοινότητα της Αλεξάνδρειας, σε όλα τα σωματεία και τους Οργανισμούς».
Πηγή πληροφοριών: ΑΠΕ- ΜΠΕ

6 Απριλίου 1941: Το δεύτερο «ΟΧΙ» των Ελλήνων - Η εποποιία της γραμμής Μεταξά

Η μοίρα επιτάσσει σε Έθνη με πλούσια ιστορία και δόξα να αριθμούν πολλές και μεγάλες επετείους. Το Ελληνικό Έθνος, ως κορωνίδα των Εθνών, έχει γράψει άφθονες χρυσές σελίδες δόξης κατά το πέρασμα των χιλιετιών της ιστορίας του. Έχει όμως ιερό καθήκον, να τιμά και να μνημονεύει όλους τους ήρωες που αγωνίσθηκαν και θυσιάσθηκαν για το μεγαλείο του Έθνους μας. Μόνο έτσι θα μπορέσει να προσθέτει νέα τρόπαια πάνω στις δάφνες, που μοιάζουν αμάραντες από τον καιρό του Μαραθώνα και των Θερμοπυλών. Οι πρώτες μέρες του Απριλίου κοσμούνται από τις δύο νεότερες ένδοξες σελίδες της Ιστορίας μας, όπου για πολλοστή φορά ολιγάριθμοι ψυχωμένοι Έλληνες αντιμετώπισαν αυτοκρατορίες: την έναρξη του αγώνα της ΕΟΚΑ την 1η Απριλίου 1955 και τη μάχη της Γραμμής των οχυρών Μεταξά την 6η Απριλίου 1941.
Τότε, κάποιοι Έλληνες Εθνικιστές είπαν το δεύτερο μεγάλο «όχι», ορθώνοντας τα στήθη τους στις επίλεκτες σιδερόφρακτες Γερμανικές μεραρχίες. Σήμερα, μέσα στον ορυμαγδό των τελευταίων πολιτικών εξελίξεων, που τα ιδανικά και το ήθος των Συναγωνιστών φαίνεται να συντρίβουν το σάπιο καθεστώς των απάτριδων κλεπτοκρατών, αισθάνομαι την ανάγκη να γράψω δυο γραμμές,σαν να αποθέτω ευλαβικά ένα ανοιξιάτικο λουλούδι στους 21 τσιμεντένιους γίγαντες, που βρίσκονται διάσπαρτοι στα ορεινά περάσματα της Αν. Μακεδονίας μας, ένα λουλούδι από τη ψυχή μου, γι  αυτά τα Ελληνόπουλα, που για άλλη μια φορά φύλαξαν Θερμοπύλες, που πριν εβδομήντα έξι χρόνια μετέτρεψαν, με τον ηρωισμό τους, αυτά τα οχυρά σε απόρθητα φρούρια.
Όπως πάντα την ιστορία την γράφουν οι Προσωπικότητες. Ευτυχώς στους θυελλώδεις καιρούς του Β’ Παγκοσμίου πολέμου η Ελλάς είχε τιμονιέρη τον πανάξιο Κυβερνήτη Ιωάννη Μεταξά, ο οποίος μεταξύ των πολλών καλών που έκανε για τον τόπο μας, είχε την διορατικότητα να κατασκευάσει την περίφημη σειρά οχυρωματικών έργων, υπόγειων και επίγειων, κατά μήκος των ελληνο-βουλγαρικών συνόρων, που έλαβε το όνομά της από τον σχεδιαστή και δημιουργό της: «Γραμμή Μεταξά». Κατασκευάστηκαν με σκοπό την άμυνα της Ελλάδος σε περίπτωση εισβολής κατά τον επικείμενο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, στον οποίο και απετέλεσε τελικά τον κύριο προμαχώνα της. Η Γραμμή Μεταξά αποτελεί το μεγαλύτερο ελληνικό οχυρωματικό έργο στην νεότερη ιστορία.
Η οχυρωματική αυτή γραμμή αποτελούνταν κυρίως από είκοσι ένα (21) οχυρά. Τα οχυρά αυτά είχαν κατασκευασθεί, αποκλειστικά από Ελληνικά χέρια, για την αμυντική θωράκιση της Ελλάδος από βουλγαρική επίθεση, επειδή την περίοδο εκείνη, 1936-1940, η Βουλγαρία ήταν έξω από το Βαλκανικό Σύμφωνο Φιλίας και επιζητούσε να ξαναπάρει τα ελληνικά εδάφη που είχε χάσει κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους (1912-1913).Το κάθε οχυρό αποτελούσε στο σύνολό του ένα περίκλειστο έργο, από ένα ή περισσότερα στεγανά συγκροτήματα, ικανό να αμυνθεί προς κάθε κατεύθυνση. Περιλάμβανε σκέπαστρα, πυροβολεία, πολυβολεία, ολμοβολεία, βομβιδοβολεία, παρατηρητήρια, έργα παραλλαγής και παραπλάνησης, πολλαπλές εισόδους και εξόδους. Οι υπόγειες εγκαταστάσεις κάθε οχυρού περιλάμβαναν διοικητήριο, θαλάμους αξιωματικών, θαλάμους οπλιτών, τηλεφωνικό κέντρο, μαγειρείο, δεξαμενές νερού, χώρους υγιεινής, αποθήκες τροφίμων (για 15 μέρες), χειρουργείο, φαρμακείο, συστήματα αερισμού, φωτισμού (γεννήτριες, λάμπες πετρελαίου, φακούς κ.ά.), αποχέτευση, εξωτερικές θέσεις μάχης, αντιαρματικά κωλύματα, θέσεις αντιαεροπορικών όπλων κ.ά. Πέραν των οχυρών, η αμυντική γραμμή, περιελάμβανε μία τεράστια ανάπτυξη αντιαρματικών τάφρων, ζωνών αντιαρματικών σιδηροπηγμάτων και σκυροδέματος σε διπλές και τριπλές γραμμές ανάσχεσης, που στο σύνολό του για την εποχή του και με τα τότε Ελληνικά δεδομένα αποτέλεσε ένα τιτάνιο έργο.
Οι κατασκευές αυτές ήταν ιδιαίτερα ανθεκτικές, κάποιες εξ αυτών συνεχίζουν να χρησιμοποιούνται ακόμη και σήμερα, ενώ κάποιες άλλες έχουν αφεθεί στην ανελέητη φθορά του χρόνου από το σύγχρονο ανθελληνικό κράτος, που μισεί κάθε τι που κάνει τους Έλληνες υπερήφανους. Το έργο κόστισε 1,5 δισ. δραχμές (ίσο με 58,5 δις € περίπου), βλέπετε τότε λεφτά όντως υπήρχαν για την ανεξαρτησία και το μεγαλείο της Ελλάδος (αφού ο «κακός φασίστας» Ι. Μεταξάς, ζούσε σε ένα λιτό σπίτι και δεν είχε off-shore εταιρείες στα νησιά Cayman, ούτε καταθέσεις τύπου λίστας Λαγκάρντ, Λιχτενστάιν κλπ, σαν τους σημερινούς «καλούς δημοκράτες»).
Την υλοποίηση του μεγαλόπνοου αυτού σχεδίου ανέλαβε κυρίως ο Στρατός (το Μηχανικό κλπ) αλλά και διάφοροι άλλοι φορείς και Πολίτες όπως: το Ε.Μ.Π., Μηχανικοί, πολλές βιομηχανίες Αθήνας και Πειραιά κλπ. Καλά, δεν έχετε ακούσει από τους Πρετεντέρηδες ότι επί Μεταξά η Πατρίδα μας διέθετε βαριά βιομηχανία; ότι είχε μηδέν ανεργία; παράξενο! Το καθεστώς Μεταξά έδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα στον απόρρητο χαρακτήρα της κατασκευής και στην απόλυτη μυστικότητα των όλων εργασιών. Χρησιμοποιήθηκε εργατοτεχνικό Προσωπικό από πολύ απομακρυσμένες περιοχές, όπως από την Κρήτη, του οποίου η μετάβαση και απομάκρυνση από το έργο γινόταν, σε ορισμένες περιπτώσεις,με κλειστά μάτια.Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι για την κατασκευή τους απαιτήθηκαν 66.000 τόνοι τσιμέντου και 3.000.000 ημερομίσθια, ενώ κατασκευάσθηκαν συνολικά 24.000 μέτρα υπόγειων στοών και 13.000 μέτρα υπόγειων καταφυγίων – θαλάμων.

Όπως είναι γνωστό η Γερμανία εισέβαλε στην Ελλάδα στις 5.40π.μ. της 6ης Απριλίου 1941 από τα Ελληνο-Γιουγκοσλαβικά και Ελληνο-Βουλγαρικά σύνορα. Ήταν τότε που ο Χίτλερ διαπίστωσε ότι ο σύμμαχός του Μουσολίνι δεν είχε καμιά ελπίδα να επικρατήσει στο Αλβανικό μέτωπο, αφού και η πολυθρύλητη εαρινή του επίθεση, συντρίφτηκε πάνω στον «γρανίτη» του Ελληνικού στρατού. Ο συσχετισμός δυνάμεων ήταν φυσικά συντριπτικός υπέρ των Γερμανών. Σε έμψυχο υλικό οι επιτιθέμενες Γερμανικές δυνάμεις ήταν τουλάχιστον τριπλάσιες, αλλά σε άρματα (1.850 περίπου έναντι 27 ελαφρών) και αεροπορία (1.000 αεροσκάφη με κανένα Ελληνικό να υπερασπίζεται τον καταγάλανο ουρανό μας) η υπεροπλία τους ήταν συντριπτική. Στους επιτιθέμενους θα πρέπει να συνυπολογίσουμεκαι τις δυνάμεις του Βουλγαρικού στρατού, που συμπαρατάσσονταν με τους Γερμανούς. Είναι οι Βούλγαροι, που προσπαθούσαν να πάρουν τη ρεβάνς από την ήττα τους στον Β’ Βαλκανικό πόλεμο, που πάντα εποφθαλμιούν την Μακεδονίας μας, που λίγο αργότερα ήταν οι πιο αιμοσταγείς της τριπλής κατοχής της Ελλάδος μας, που συμμάχησαν από το 1944 και μετά, με τους τότε ομοϊδεάτες της Κανέλλη και του Τσίπρα, για να αποσπάσουν την Μακεδονία μας από την μητέρα Ελλάδα και να την εντάξουν στον σοσιαλιστικό τους «παράδεισο».
Εκείνο το πρωινό του Απριλίου του ’41 όμως, δεν υπήρχε εχθρός εντός των τειχών, έτσι από την πρώτη ώρα η αρχική Γερμανική επίθεση κατά της “γραμμής Μεταξά”, αντιμετωπίζοντας την ισχυρή αντίσταση των Ελλήνων υπερασπιστών των οχυρών, σημείωσε μικρή μόνο επιτυχία. Μία γερμανική αναφορά στο τέλος της πρώτης μέρας των επιχειρήσεων περιγράφει πως η Γερμανική 5η Ορεινή Μεραρχία «απωθήθηκε στο πέρασμα Ρούπελ παρά την ισχυρότατη αεροπορική υποστήριξη, έχοντας σημαντικές απώλειες». Από τα 21 οχυρά που αποτελούσαν τη Γραμμή Μεταξά μόνο δύο έπεσαν την πρώτη ημέρα, και αυτά μόνον αφού καταστράφηκαν ολοσχερώς. Τα περισσότερα οχυρά, συμπεριλαμβανομένων των Ρούπελ, Εχίνος, Καρατάς, Λίσσε και Ιστίμπεη αντιστάθηκαν για τρεις ημέρες.
Οι ηρωικές μάχες που έδωσαν οι υπερασπιστές όλων των οχυρών, στις αλλεπάλληλες προσβολές που δέχθηκαν από ξηρά και αέρα, από την καλύτερη πολεμική μηχανή της σύγχρονης ιστορίας, έχουν αποτυπωθεί με ανάγλυφο τρόπο σε αρκετά βιβλία και οτιδήποτε γραφεί από εμένα θα ήταν μάλλον περιττό. Οι ηρωισμοί δεν έλειψαν και ήταν πάμπολλοι. Αυτή η εσχατιά της χερσονήσου του Αίμου είναι γραφτό να γεννά πολιτισμούς και ήρωες. Λαμπρό παράδειγμα ο λοχίας Δημήτριος Ίτσιος που ήταν ο Διοικητής μεμονωμένου εξωτερικού Πολυβολείου (Π.8) στο οροπέδιο της Ομορφοπλαγιάς κοντά στο χωριό Άνω Πορρόια Σερρών, που ως νεότερος Λεωνίδας αντιστάθηκε με δύο στρατιώτες για πάνω από τέσσερις ώρες απέναντι σε ένα σύνταγμα(!) Γερμανών καταδρομέων, για να καλύψει την σύμπτυξη του υπολοίπου Ελληνικού τάγματος. Ο απόγονος τόσων Ελλήνων ηρώων, ξόδεψε και τις 33.000 σφαίρες που υπήρχαν στο πολυβολείο, προτού παραδοθεί στους Γερμανούς. Σύμφωνα με έρευνα, οι άνδρες του Π.8 ευθύνονται για τον θάνατο 232 Γερμανών στρατιωτών (και του αντισυνταγματάρχη Ebeling, διοικητή του 138ου Συντάγματος Ορεινών Καταδρομών), δηλαδή όσους σκότωσε ολόκληρος ο στρατός της Γιουγκοσλαβίας στη διάρκεια της Γερμανικής εισβολής τον Απρίλιο 1941! Η αντίσταση του Π.8 εξόργισε τον στρατηγό Shorner, καθώς εκτός από τις μεγάλες απώλειες που προκάλεσε στους άνδρες του, ανέτρεψε τον σχεδιασμό του για την πρώτη ημέρα του πολέμου. Όταν ο στρατηγός Shorner πληροφορήθηκε το γεγονός ότι ο διοικητής του πολυβολείου ήταν ένας απλός έφεδρος λοχίας, θίχτηκε ο εγωισμός του και αφού συναντήθηκε με τον αιχμάλωτο Ίτσιο τον ρώτησε:
- Ποιος είναι ο Διοικητής σου στο πυροβολείο;
- Εγώ είμαι, απάντησε ο Ίτσιος
- Δεν υπάρχει αξιωματικός;
- Όχι!
- Ξέρεις ότι για χάρη σου έχασα έναν αντισυνταγματάρχη και 232 στρατιώτες;
- Λυπάμαι Στρατηγέ αλλά υπερασπίζομαι την Πατρίδα μου.
Μετά από αυτό ο Shorner έδωσε εντολή παρουσίασης όπλων σε μια διμοιρία Γερμανών στρατιωτών προς τιμήν του Ίτσιου, και αμέσως μετά έδωσε διαταγή να εκτελεσθεί ο Ίτσιος (κατά παράβαση της συνθήκης της Γενεύης), αλλά να μην πειραχτούν οι δύο στρατιώτες που ήταν μαζί του, τους οποίους απελευθέρωσε στα Άνω Πορρόια.
Το καθένα από τα οχυρά της «Γραμμής Μεταξά» έχει και την ιστορία του, τη γενναία αντίσταση των υπερασπιστών του. Πολλά οχυρά έμειναν απόρθητα και παραδόθηκαν στις 10 Απριλίου μετά την υπογραφή του σχετικού Πρωτοκόλλου Συνθηκολόγησης (9 Απριλίου), όταν η γραμμή Μεταξά υπερφαλαγγίσθηκε, καθώς οι Γερμανοί εισέβαλαν στην Ελλάδα από την Γιουγκοσλαβία και μέσω της κοιλάδας του Αξιού, τα Γερμανικά Panzer έφτασαν την 9η Απριλίου του 1941 στη Θεσσαλονίκη.
Να θυμίσουμε μόνο, (έτσι για να ξεφτιλίζεται ο Φαλμεράγιερ και οι φαντασιόπληκτες, υστερόβουλες θεωρίες του), την απάντηση του Διοικητή του Ρούπελ, Ταγματάρχη Γεωργίου Δουράτσου, σε αιτιάσεις του Γερμανού επικεφαλής για παράδοση: «Τα οχυρά δεν παραδίδονται, καταλαμβάνονται». Ήταν η ίδια περήφανη απάντηση του «Μολών Λαβέ», ήταν ο απόηχος τού «Το την Πόλιν σοι δούναι…», αλλά και της αγέρωχης απάντησης των Υπερασπιστών της ιεράς πόλεως του Μεσολογγίου: «Τα κλειδιά της πόλεώς μας βρίσκονται κρεμασμένα στις μπούκες των κανονιών μας».
Η καλύτερη επιβεβαίωση του ηρωισμού των Ελλήνων μαχητών της «Γραμμής Μεταξά» είναι τα λόγια και έργα των τότε αντιπάλων μας. Ο Χίτλερ έλεγε: «… από όλους τους αντιπάλους μας,ο Έλληνας στρατιώτης πολέμησε με απαράμιλλο θάρρος και μέγιστη περιφρόνηση για το θάνατο…». Επίσης οι Γερμανοί έκαναν την τιμητική εξαίρεση στον Ελληνικό στρατό να μην τον κρατήσουν αιχμάλωτο (οι Αξιωματικοί κράτησαν τα ξίφη τους), αλλά τουναντίον σε πολλές περιπτώσεις τού «παρουσιάστηκαν όπλα».

Έτσι για τελευταία φορά, ο νεκρός (υπό αρκετά μυστηριώδεις συνθήκες) Ι. Μεταξάς, νίκησε ουσιαστικά τους αντιπάλους του, σαν άλλος Κίμων, αφού είχε τόσο καλά προετοιμάσει (ηθικά και υλικά) τον Ελληνικό λαό και στρατό, που κατάφερε να αντιμετωπίσει με αρκετή επιτυχία δύο αυτοκρατορίες. Είναι βέβαια γνωστό το πόσο καθοριστική ήταν αυτή η μάχη των οχυρών, για την μετέπειτα εισβολή στην ΕΣΣΔ, της Βέρμαχτ, καθώς και γενικότερα για την τελική επικράτηση των Συμμάχων. Θα ήταν ιστορική αδικία να παραλείψουμε και την τεράστια συμβολή του Αρχιστρατήγου Παπάγου, που πέραν των στρατηγικών του προσόντων, απεδείχθη μεγάλος ηγέτης, αφού επανειλημμένα αντιστάθηκε σθεναρά στα σχέδια των Άγγλων που ήθελαν, για να περισώσουν κάποιες χιλιάδες στρατιωτών του Βρετανικού εκστρατευτικού σώματος, να δώσουν βορά, στον Γερμανικό οδοστρωτήρα, που κατέβαινε τον κορμό της Ελλάδος, τον Ελληνικό στρατό, που πολεμούσε νικηφόρα ήδη έξι μήνες.
Εμείς οι Έλληνες Εθνικιστές αποτίνουμε φόρο τιμής σε όλους τους επώνυμους και αφανείς ήρωες της μάχης των οχυρών, σε πείσμα όλων αυτών των απάτριδων πολιτικάντηδων, που νομίζουν ότι, με την προπαγάνδα και τη λάσπη τους, θα επικρατήσουν. Οι «δημοκράτες», τι θα κάνουν γι αυτή την επέτειο; Μα φυσικά όπως πάντα: το απόλυτο τίποτα! Αφού αυτή η επέτειος τιμά την Ελλάδα, θα φροντίσουν οι πολιτικάντηδες και τα τουρκοκάναλα να περάσει σε απόλυτη σιγή και λήθη. Ευτυχώς εμείς οι Έλληνες Εθνικιστές έχουμε πάθει ανοσία στην μολυσματική προπαγάνδα τους και εξακολουθούμε να καταλαβαίνουμε ότι ο Ελληνο-ιταλικός πόλεμος και η μάχη των οχυρών της γραμμής «Μεταξά», ήταν πόλεμος εθνικός, για την ανεξαρτησία της Πατρίδος μας, πολεμούσε το Ελληνικό Έθνος το Ιταλικό και στη συνέχεια και το Γερμανικό.Το τυφλωμένο από μίσος, για κάθε τι Ελληνικό, μυαλό των «πλέρια δημοκρατών», βλέπει κοινωνικό πόλεμο μεταξύ πολιτευμάτων, δηλαδή οι Έλληνες του «φασίστα» Ι. Μεταξά πολεμούσαν τους φασίστες Ιταλούς και τους Γερμανούς Ναζί… Αστειότητες.
Κύριοι, οσφυοκάμπτες βαυκαλιζόσαστε, στις ξεκάθαρες ιδέες μας δεν κολλάει λάσπη. Καταλάβετέ το, τα πάντα στον κόσμο αυτό διέπονται από την λογική. Η άξια Ηγεσία, η Συνέπεια, η Αγωνιστικότητα, η ταύτιση λόγων και έργων, η Πίστη σε υψηλά ιδανικά και αξίες, η Εντιμότητα που χαρακτηρίζουν το Εθνικιστικό Κίνημα, θα επικρατήσουν του ψεύδους και του σκοταδισμού της βρόμικης προπαγάνδας σας. Βλέπετε ότι ούτε οι σφαίρες ούτε οι φυλακές μπορούν να σταματήσουν αυτό το υπέροχο καθάριο ποτάμι των εκατομμυρίων Εθνικιστών, που θα σαρώσει το συνονθύλευμα των διεθνών τοκογλύφων, και των απάτριδων πολιτικάντηδων. Τα σκουπίδια πάντα παρασύρονται από το ρεύμα. Υπαλληλίσκοι της τρόικας και του Σόρος συνειδητοποιήστε ότι: Η αλήθεια θα λάμψει, η Νέμεσις έρχεται, με το να μας κολλάτε ετικέτες: «νεοναζί», «φασίστες» κλπ, εσείς δείχνετε την αδυναμία σας και εμείς ατσαλώνουμε.
Τιμή και Δόξα στους Ήρωες της μάχης των οχυρών
Ζήτω η Ελληνική Εθνική Αντεπίθεση
Η Σημαία του Οχυρού «Ρούπελ», με εμφανή τα σημάδια της λυσσώδους μάχης «μέχρι εσχάτων» των υπερασπιστών της

Ρίκα Θωμάκου

http://www.xryshaygh.com

Συμμορία παρακρατικών υπό την προστασία της κυβέρνησης των ανθελλήνων βεβήλωσε εκκλησίες μέσα στην Μεγάλη Εβδομάδα

Συνεχίζουν να προκαλούν την ελληνική κοινωνία οι παραχαϊδεμένοι παρακρατικοί ακόμα και μέσα στην Μεγάλη Εβδομάδα, οπλισμένοι από την ανοχή και την στοργή με την οποία τους περιβάλλει η κυβέρνηση των ανθελλήνων.
Μια συμμορία, λοιπόν, απ’ αυτά τα κατακάθια βεβήλωσε τέσσερις Ιερούς Ναούς στην περιοχή του Ζωγράφου και των Ιλισίων, γράφοντας με σπρέι συνθήματα κατά του Εθνικού Ιεράρχη Αμβρόσιου (τον οποίο αποκαλούν «νεοναζί»), των ιερέων και της εκκλησίας.

Βεβαίως, ουδείς δημοσιογράφος ή πολιτικός συγκινήθηκε από αυτή την ενέργεια, προκειμένου να αρχίσουν έρευνες για το συμβάν. Αν το ίδιο ακριβώς είχε συμβεί σε κανένα τζαμί ή σε καμία συναγωγή, πρωτοσέλιδα θα εκδίδονταν και εκπομπές γεμάτες ανησυχία θα γυρίζονταν από τους δημοσιογραφίσκους.

http://www.xryshaygh.com

Ποιες τελικά είναι οι γυναίκες που άλειψαν με μύρο τον Ιησού;

 Έχει πολλές φορές τεθεί το ζήτημα πόσες γυναίκες κατά τα Ευαγγέλια άλειψαν τον Κύριο με μύρο;

Κατά μία εκδοχή πρόκειται περί τριών γυναικών (όπως πιστεύει ο Ωριγένης), κατ’ άλλην περί δύο (όπως πιστεύει ο Ιερός Χρυσόστομος), και κατ’ άλλην περί μιας (όπως πιστεύουν οι Απολινάριος και Θεόδωρος).

Κατά την παραδοξότερη εκδοχή η αμαρτωλή γυναίκα, η πόρνη τού Λουκ. 7:36-50, ταυτίζεται με τη γυναίκα τού Ματθ. 26:6-13, τού Μάρκ. 14:3-9 και τού Ιωάν. 12:3, την Μαρία την αδελφή τού Λαζάρου! Κατ’ αυτήν την εκδοχή η Μαρία, η αδελφή τού Λαζάρου, έχρισε τον Ιησού με μύρο δύο φορές, την πρώτη στο σπίτι τού Σίμωνος τού Φαρισαίου στη Γαλιλαία μετανοούσα για τις αμαρτίες της, και τη δεύτερη στο σπίτι τού Σίμωνος τού (πρώην) λεπρού στην Ιουδαία, στη Βιθανία, λίγο πριν από το Πάθος.

Για την τόσο παράδοξη αυτή εκδοχή λέγουμε τούτο μόνο: Ο Χριστός, ο οποίος έδωσε εντολή στους μαθητές Του, όταν μεταβαίνουν σε πόλη ή κώμη να εξετάζουν ποιος σε αυτή είναι άξιος και εκεί να μένουν (Ματθ. 10:11), προφανώς για να μη δώσουν αφορμή κατηγορίας, θα έμενε στο σπίτι τών αδελφών Λαζάρου, Μάρθας και Μαρίας, εάν η Μαρία ήταν πόρνη; Οι Ιουδαίοι, οι οποίοι μωμοσκοπούσαν (περνούσαν από ‘κόσκινο’) τη ζωή τού Χριστού, δεν θα τον κατηγορούσαν γι’ αυτήν την επιλογή Του; Θεωρούμε λοιπόν απαράδεκτη αυτή την εκδοχή.

Ορθή θεωρούμε τη γνώμη εκείνων τών ερμηνευτών (π.χ. Ιερός Χρυσόστομος), οι οποίοι υποστηρίζουν, ότι κατά τα Ευαγγέλια δύο γυναίκες άλειψαν τον Κύριο με μύρο, η πόρνη τού Λουκ. 7:36-50 παλαιότερα στο σπίτι τού Σίμωνος τού Φαρισαίου στη Γαλιλαία, και η Μαρία η αδελφή τού Λαζάρου τού Ματθ. 26:6-13 και Μάρκ. 14:3-9, όπου αναφέρεται ανωνύμως, (αλλά και καθυστερημένα από τούς Ευαγγελιστές, διότι εξ αφορμής αυτού τού γεγονότος φαίνεται να αποφάσισε ο Ιούδας να προβεί εις την προδοσία) και τού Ιωάν. 12:3, όπου αναφέρεται ονομαστικώς, λίγο πριν από το Πάθος στο σπίτι τού Σίμωνος τού (πρώην) λεπρού στην Ιουδαία, στη Βηθανία.

Ότι δε πραγματικώς η ανώνυμη γυναίκα τών ευαγγελίων Ματθαίου και Μάρκου είναι η ίδια με την κατονομαζομένη στο Ευαγγέλιο τού Ιωάννου αδελφή τού Λαζάρου Μαρία, τούτο ευκόλως φαίνεται εάν συγκρίνει κάποιος τις αφηγήσεις τού Ματθαίου και τού Μάρκου με την αφήγηση τού Ιωάννου. Τα κοινά χαρακτηριστικά είναι πολλά και σοβαρά, ενώ οι διαφορές είναι λίγες, λεπτομερειακές και ευκόλως αντιμετωπίσιμες. Το ότι π.χ. κατά τον Ματθαίο και τον Μάρκο το μύρο χυνόταν στην κεφαλή τού Ιησού, τούτο δεν είναι ασυμβίβαστο προς το αναγραφόμενο από τον Ιωάννη, ότι χυνόταν στα πόδια τού Ιησού. Το ένα δεν αποκλείει το άλλο, διότι και στην κεφαλή και στα πόδια χυνόταν το μύρο. Η Μαρία, ευγενής και ευγνώμων ψυχή, για να δείξει την αγάπη της προς το Χριστό και την ευγνωμοσύνη της προς Αυτόν για την ανάσταση τού αδελφού της, πήρε μία λίτρα, τριακόσια εικοσιπέντε γραμμάρια περίπου, πανάκριβο μύρο, που ονομάζεται νάρδος, και έχρισε το Χριστό.

Συμφώνως προς το Ματθ. 26:7 και Μάρκ. 14:3 το μύρο χύθηκε στην κεφαλή τού Ιησού, ενώ συμφώνως προς το Ιωάν. 12:3 το μύρο χύθηκε στα πόδια τού Ιησού. Αντίφαση φαινομενική βεβαίως και όχι πραγματική. Όπως ήδη προείπαμε, το μύρο χύθηκε και στην κεφαλή και στα πόδια. Ήταν σύνηθες στα συμπόσια να αλείφουν την κεφαλή με έλαιο. Γι’ αυτό άλλοτε ο Κύριος, όταν ο Σίμων ο Φαρισαίος τον κάλεσε σπίτι του στη Γαλιλαία να συμφάγουν και δεν άλειψε την κεφαλή του με έλαιο, ενώ η πόρνη γυναίκα άλειψε τα πόδια Του με μύρο, είπε στο Σίμωνα: «Ελαίω την κεφαλήν μου ουκ ήλειψας· αύτη δε μύρω ήλειψέ μου τούς πόδας» (Λουκ. 7:46).

Η Μαρία κατά τη συνήθεια, η οποία επικρατούσε στα συμπόσια, ένα μέρος τού μύρου έχυσε στην κεφαλή τού Κυρίου και κατόπιν με το υπόλοιπο μύρο άλειψε τα πόδια τού Ιησού. Ο Ευαγγελιστής Ιωάννης αναφέρει το τελευταίο τούτο, τη χρίση τών ποδιών με το μύρο, διότι η χρίση τών ποδιών είχε μεγαλύτερη αξία, περιποιούσε μεγαλύτερη τιμή προς τον Ιησού και έδειχνε περισσότερο την αγάπη τής Μαρίας προς τον Κύριο, έδειχνε δε και την ταπείνωσή της. Διότι για μεν τον Ιησού η χρίση τών ποδιών ήταν τιμητική, για δε την Μαρία ταπεινωτική. Αλλά η Μαρία βεβαίως δεν θεωρούσε ταπεινωτική αυτή την πράξη της, αλλά τιμητική για το πρόσωπό της.

Τέλος, υπέρ τής εκδοχής ότι η γυναίκα που αναφέρεται εις τούς Ματθαίο, Μάρκο και Ιωάννη είναι η ίδια, συνηγορεί και το ότι και οι τρεις αναφέρουν ότι αυτό το γεγονός συνέβη σε ΚΩΜΗ, την Βηθανία, ενώ ο Λουκάς κάνει λόγο για αμαρτωλή γυναίκα (ετέρα) και ότι το γεγονός που περιγράφει συνέβη όχι σε ΚΩΜΗ αλλά σε ΠΟΛΗ (Λουκ. 7:37), πιθανώς την Καπερναούμ!

http://www.oodegr.com

Σαλαμίνα: Αδίστακτοι ληστές ξυλοκόπησαν και λήστεψαν 84χρονη μέσα στο σπίτι της

Πρωτοφανές περιστατικό αγριότητας στη Σαλαμίνα με θύμα μια 84χρονη, την οποία άγνωστοι ξυλοκόπησαν αποσπώντας της χρηματικό ποσό που είχε στην κατοχή της. Έκαναν φύλλο και φτερό το σπίτι της, ενώ τη χτύπησαν και στο πρόσωπο για να τους πει που κρύβει τα λεφτά της.
Ομάδα κουκουλοφόρων ληστών μπούκαραν σε σπίτι 84χρονης στη Σαλαμίνα και αφού την ξυλοκόπησαν της άρπαξαν τη σύνταξη και τα χρυσαφικά εξαφανίστηκαν αφήνοντας το θύμα χτυπημένο. Η ηλικιωμένη μεταφέρθη από συγγενείς στο Κέντρο Υγείας Σαλαμίνας και στη συνέχεια στο Θριάσειο νοσοκομείο. 
Το περιστατικό που αποτυπώνει με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο την εικόνα της μεταλλαγμένης εγκληματικότητας με τις άγριες συμμορίες ληστών που χτυπούν σχεδόν κάθε βράδυ, σπίτια, ξυλοκοπούν και βασανίζουν τους ηλικιωμένους ενοίκους για να τους αφαιρέσουν τα πενιχρά τους εισοδήματα, έρχεται να προστεθεί λίγα 24ωρα μετά την άγρια επίθεση στον ηλικιωμένο στη Γλυφάδα και σημειώθηκε είκοσι λεπτά πριν τα μεσάνυχτα της 30ης Μαρτίου. 

Η 84χρονη, βρισκόταν στην οικία της επί της οδού Αγίου Φανουρίου όταν ξαφνικά δύο άτομα με κουκούλες εισέβαλαν μέσα. Με πρωτοφανή αγριότητα και αποφασισμένοι να αρπάξουν τα λιγοστά χρήματα της ηλικιωμένης, της επιτέθηκαν και αφού τη χτύπησαν στο πρόσωπο έκαναν φύλλο και φτερό το σπίτι για να βρουν που εκρυβε τα χρήματα. Με λεία 500 ευρώ και τα χρυσαφικά της παράτησαν το θύμα χτυπημένο και χάθηκαν στα στενά της περιοχής. Η ηλικιωμένη, μετεφέρθη λίγες ώρες αργότερα από συγγενείς στο κέντρο υγείας Σαλαμίνας και στη συνέχεια στο Θριάσειο νοσοκομείο όπου οι γιατροί της παρέσχεσαν τις πρώτες βοήθειες.

http://greeknation.blogspot.gr

Σαν σήμερα το 1770 γεννήθηκε ο ελευθερωτής του Γένους, Θεόδωρος Κολοκοτρώνης

«Eις τα 1770, Απριλίου 3, την Δευτέρα της Λαμπρής… εις ένα βουνό, εις ένα δέντρο αποκάτω, εις την παλαιάν Μεσσηνίαν, ονομαζόμενον Ραμαβούνι, εγεννήθηκα», όπως αναφέρει στα Απομνημονεύματά του ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης. Ήταν γιος του καπετάνιου Κωνσταντή Κολοκοτρώνη (1747-1780) από το Λιμποβίσι Αρκαδίας και της Γεωργίτσας Κωτσάκη, κόρης προεστού από την Αλωνίσταινα Αρκαδίας.
Έχουν χυθεί τόνοι μελανιού και έχουν γραφτεί χιλιάδες σελίδες για την ζωή και το έργο του Άγιου του Ελληνισμού. Σήμερα, με αφορμή την γέννηση του θέλουμε να δείξουμε ένα ιστορικό πρωτοσέλιδο αμερικάνικης εφημερίδας του 1821 που φιλοξενείτε εδώ και που εκθείαζε την Ελληνική Επανάσταση την ώρα που Κολοκοτρώνης πολιορκούσε την Τριπολιτσά. Η κυβέρνησή τους όμως, έμεινε στα λόγια «για να μην χαλάσουν οι σχέσεις τους με τους Τούρκους», όπως ακριβώς συμβαίνει πάντα!

Το δημοσίευμα της Providence Patriot και το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας «Providence Patriot» που κυκλοφόρησε στη Νέα Υόρκη στις 15 Αυγούστου του 1821.
Ο αρθρογράφος έγραφε με έντονο λυρισμό για τον δίκαιο αγώνα των επαναστατημένων κατά του «τουρκικού δεσποτισμού».
Το άρθρο στην εφημερίδα «Providence Patriot» έλεγε συγκεκριμένα: «Ο ελληνικός πόλεμος έχει όλους τους καρπούς της εξέλιξης και της ωριμότητας. Δεν είναι σαν το αδύναμο μίσχο της νεαπολιτάνικης ελευθερίας, που δεν έχει ούτε ρίζες ούτε δύναμη, ούτε καν την ελάχιστη ελπίδα για άνθος ή καρπό. Είναι ριζωμένος βαθιά στα αιματοβαμμένα έγκατα του τούρκικου δεσποτισμού».
Ο αμερικανός αρθρογράφος συνδέει τον ξεσηκωμό του λαού με τις ιστορικές ρίζες του που προέρχονται απευθείας από την αρχαία Ελλάδα: «Ξεκινά απ’ το χώμα μία καλλιέργεια πολέμου, όπως αυτή του Κάδμου, ενώ οι δάφνες της Ίδας και του Ολύμπου λυγίζουν το πανύψηλο κορμί τους, για να τιμήσουν τους σωτήρες της αρχαίας ελευθερίας».
Ο συντάκτης του φλογερού κειμένου επισημαίνει την χριστιανική ταυτότητα των εξεγερμένων ως ένα στοιχείο που επηρεάζει την Ευρώπη των ισχυρών. «Η θρησκεία χωρίζει τους αντιπάλους και ξεπερνά τη δύναμη της επανένωσης. Ο Τούρκος, τυφλωμένος από την οργή του, ενισχύει τη φλόγα που μέλλει να τον κατασπαράξει. Και με τις θηριωδίες του εναντίον της χριστιανικής εκκλησίας, αυξάνει την όρεξη της Αυστρίας και του Τσάρου».
Ο αρθρογράφος αναφέρεται στην «νεαπολιτάνικη ελευθερία», δηλαδή την αποτυχημένη επανάσταση του 1820 στην Ιταλία. Οι Ναπολιτάνοι ξεσηκώθηκαν εναντίον του Βασιλιά, αλλά η επανάσταση καταπνίγηκε από τις δυνάμεις της Ιερής Συμμαχίας, που αποτελούνταν από την αυτοκρατορία της Αυστρίας, της Ρωσίας και το Βασίλειο της Πρωσίας.
Ούτε 40 μέρες δεν πέρασαν από τη δημοσίευση του άρθρου, όταν ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης κατέλαβε την Τριπολιτσά στις 23 Σεπτεμβρίου του 1821. Ήταν η πιο σημαντική στρατιωτική επιτυχία των Ελλήνων.
Οι Αμερικάνοι φιλέλληνες... 
Οι Αμερικάνοι αντιμετώπιζαν με μεγάλη συμπάθεια οποιοδήποτε έθνος προσπαθούσε να αποκτήσει την ανεξαρτησία του. Άλλωστε δεν είχαν περάσει ούτε 50 χρόνια απ’ τη δική τους επιτυχημένη επανάσταση, του 1776. Η Ελλάδα όμως έφερνε μαζί της τον αρχαιοελληνικό πολιτισμό, που γοήτευε τους ξένους και ιδιαίτερα τις ανώτερες τάξεις.
Οι Έλληνες που από τότε χωρίζονταν στα διάφορα στρατόποεδα υποστηρίζοντας τις ξένες δυνάμεις, προσπάθησαν να μην αφήσουν ανεκμετάλλευτη αυτή τη συμπάθεια.
Στις 25 Μαρτίου του 1821, ο Πέτρος Μαυρομιχάλης έστειλε επιστολή στον Γραμματέα της Κυβέρνησης και μετέπειτα Πρόεδρο, Τζον Κουίνσι Άνταμς, με την οποία ζητούσε τη βοήθεια της Αμερικής: «Οι αρετές σας, Αμερικάνοι, είναι πολύ κοντά στις δικές μας, αν και μας χωρίζει μεγάλη θάλασσα. Σας νιώθουμε πιο κοντά από τις γειτονικές μας χώρες και σας θεωρούμε φίλους, συμπατριώτες και αδελφούς, γιατί είστε δίκαιοι, φιλάνθρωποι και γενναίοι. Μην αρνηθείτε να μας βοηθήσετε!».
Ο Μαυρομιχάλης δεν ήταν ο μοναδικός Έλληνας που επικοινώνησε με Αμερικανούς. Ο Αδαμάντιος Κοραής αλληλογραφούσε με τον Τόμας Τζέφερσον από την εποχή που ο τελευταίος ήταν πρέσβης στη Γαλλία, το 1785. Επιστολή του Κοραή από τον Ιούλιο του 1823, έγραφε: «Βοηθήστε μας, τυχεροί Αμερικάνοι. Δεν ζητάμε ελεημοσύνη, αλλά σας δίνουμε την ευκαιρία να αυξήσετε τη δική σας καλοτυχία».
Δυστυχώς, όπως πάντα υπήρχε πολιτικό παρασκήνιο και ο φόβος της Ρωσίας 
Η αμερικάνικη κυβέρνηση είχε διχαστεί, καθώς εκτός από τους υποστηρικτές της ελληνικής επανάστασης, υπήρχαν και εκείνοι που δεν ήθελαν να αναμιχθούν στην Ευρώπη. Θεωρούσαν ότι πρώτα έπρεπε να βοηθήσουν οι κοντινότερες ευρωπαϊκές δυνάμεις, οι οποίες μάλιστα δεν φαίνονταν πολύ πρόθυμες.
Οι Αμερικάνοι φοβόντουσαν τη Ρωσία, γιατί πίστευαν ότι υπήρχε μεγάλος κίνδυνος να προσαρτήσει την Ελλάδα, αφού τη βοηθούσε να ανεξαρτητοποιηθεί από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Δεν ήθελαν να θυσιάσουν χρήμα και ανθρώπινες ζωές για να ενισχύσουν την αντίπαλη δύναμη.
Ο Τζον Κουίνσι Άνταμς, που δέχτηκε την επιστολή του Πέτρου Μαυρομιχάλη, ήταν και ο άνθρωπος που σταμάτησε κάθε προσπάθεια της αμερικάνικης κυβέρνησης να στείλει βοήθεια στην Ελλάδα. Δεν ήθελε να διαταράξει τις σχέσεις με την Τουρκία και θεωρούσε ότι η υποστήριξη του ελληνικού αγώνα ισοδυναμούσε με κήρυξη πολέμου εναντίον της Τουρκίας. Τον Νοέμβριο του 1823, ο Άνταμς μετέπεισε τον Πρόεδρο Μονρό, που ήταν έτοιμος να στείλει βοήθεια. Ένα μήνα αργότερα, το Δεκέμβριο του 1823, ψηφίστηκε το «Δόγμα Μονρό», με το οποίο η Αμερική υποσχόταν να μην αναμιχθεί στα ευρωπαϊκά τεκταινόμενα και αναγνώριζε τις κυβερνήσεις ως είχαν. Οποιαδήποτε βοήθεια επρόκειτο να στείλει η Αμερική στη Ελλάδα θα ήταν αποτέλεσμα ιδιωτικών κινητοποιήσεων και όχι κυβερνητικής εντολής.
Ο πρώτος εθελοντής ήταν ο Τζορτζ Τζάρβις που ταξίδεψε στην Ελλάδα το 1822 και πολέμησε μέχρι και το θάνατό του, τον Αύγουστο του 1828.
Ο Τζάρβις έγινε γνωστός ως Καπετάν Γιώργης Ζέρβας και ενέπνευσε πλήθος Αμερικάνων να ακολουθήσουν το παράδειγμά του. Το 1824 έφτασε στην Ελλάδα ο Τζόναθαν Μίλερ που συμμετείχε στην Έξοδο του Μεσολογγίου και εκθείασε το θάρρος των αγωνιστών σε κείμενά του. Ο Μίλερ υιοθέτησε ένα Ελληνόπουλο, τον Λουκά, ο οποίος σπούδασε στην Αμερική και έγινε ο πρώτος γερουσιαστής ελληνικής καταγωγής. Ίσως ο πιο γνωστός Αμερικάνος φιλέλληνας ήταν ο γιατρός Σάμιουελ Χάου, που ίδρυσε νοσοκομείο στην Αίγινα και σχολείο για τυφλούς στην Κόρινθο. Ένας μακρινός συγγενής του Προέδρου Τζορτζ Ουάσινγκτον, ο Γουίλιαμ Ουάσινγκτον, πολέμησε και πέθανε στο Παλαμήδι. Πάντα όμως, όλοι αυτοί εμπνέονταν από όσα ηρωϊκά άκουγαν σε σκόρπιες ειδήσεις. ΠΟΤΕ η αμερικανική κυβέρνηση δεν αναμίχθηκε καθοριστικά στον αγώνα. Ακόμη και όταν οι Τούρκοι έκαιγαν και έσφαζαν κατά χιλιάδες τους Έλληνες και το αίμα ζητούσε την δίκαιη παρέμβαση.
Αφού δεν υπήρχε κρατική παρέμβαση από την πλευρά της Αμερικανικής βοήθειας, η υποστήριξη των Αμερικάνων εξασθένησε με το πέρασμα των χρόνων.
Στις 5 Ιουλίου του 1826, ο Κολοκοτρώνης συνέθεσε επιστολή που δημοσιεύτηκε στις αμερικάνικες εφημερίδες αν κα ήξερε ότι η Ελλάδα δεν έπρεπε να περιμένει τίποτα από αυτούς γιαυτό πότε δεν πολέμησε σε μάχη εκτός Ελλάδος αν και υπηρέτησε σε ξένο στρατό. Ήξερε ότι κανείς δεν αγαπούσε πραγματικά την Ελλάδα παρά μόνο τα δικά τους συμφέροντα για να διαλύσουν την Οθωμανική αυτοκρατορία.
«Η Ελλάδα είναι ευγνώμων για τη φιλανθρωπία των χριστιανών αδελφών μας, που μοιράζονται τον αγώνα μας και υποστηρίζουν με τα χρήματά τους τον πόλεμο για την ανεξαρτησία. Οι Έλληνες είναι αποφασισμένοι να ζήσουν ή να πεθάνουν ελεύθεροι και δεν φοβούνται να χύσουν το αίμα τους ή το θάνατο των παιδιών και των γυναικών τους. Είναι έτοιμοι να δεχτούν τον θάνατο αντί τη σκλαβιά και τώρα, πιο πολύ από ποτέ, είναι ενωμένοι εναντίον των Τούρκων. Μην σταματήσετε να συνεισφέρετε. Βοηθάτε την ανθρωπότητα και κάνετε το θέλημα του Θεού»…
Αλίμονο. Ακόμη και όταν «Έλληνες» και Βαυαροί καταδίκαζαν τον Κολοκοτρώνη, οι Αμερικάνοι ήταν παντελώς άφαντοι, όπως πάντα… Αφού στην πολιτική τους υπερτερεί η υπεράσπιση των συμφερόντων τους και η υπεράσπιση των τούρκων φίλων τους…
Ευτυχώς, για την Ελλάδα, υπήρχε ο Κολοκοτρώνης… «Όταν αποφασήσαμε να κάμομε την Επανάσταση, δεν εσυλογισθήκαμε, ούτε πόσοι είμεθα, ούτε πως δεν έχομε άρματα, ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις, ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε: «Που πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα;», αλλά , ως μία βροχή, έπεσε σε όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας, και όλοι, και οι κληρικοί, και οι προεστοί, και οι καπεταναίοι, και οι πεπαιδευμένοι, και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτό το σκοπό και εκάμαμε την Επανάσταση.»

http://www.xryshaygh.com

Μόσχα καλεί τον Ν. Γ. Μιχαλολιάκο: Ο Αρχηγός της Χρυσής Αυγής προσκεκλημένος από τον Βλ. Ζιρινόφσκι στο παγκόσμιο συνέδριο Δεξιών κομμάτων

Αποκλειστικό ρεπορτάζ στην εφημερίδα "Εμπρός"
Επιστολή στον Γενικό Γραμματέα του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή απέστειλε ο παλαιός του γνώριμος και φίλος, Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι, αντιπρόεδρος της Ρωσικής Κρατικής Δούμας και μέλος της κοινοβουλευτικής συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης.
Ο Ρώσος πολιτικός προσεκάλεσε τον Έλληνα Εθνικιστή ηγέτη να συμμετάσχει στο Παγκόσμιο Συνέδριο Δεξιών Κομμάτων, το οποίο οργανώνεται και θα πραγματοποιηθεί τον Απρίλιο στην Μόσχα.
Στην επιστολή, αφού αναφέρεται  στην «αυξανόμενη ένταση στις διεθνείς σχέσεις και την αποσταθεροποίηση της πολιτικής καταστάσεως στον κόσμο, η οποία προκαλείται από την δυσαναλογία στις παγκόσμιες σφαίρες της οικονομίας και των οικονομικών, την εμφάνιση ακραίων και ακραία ριζοσπαστικών κινημάτων στην παγκόσμια σκηνή, την παραβίαση της δημογραφικής ισορροπίας, την σοβαρότητα των εθνικιστικών, θρησκευτικών και άλλων αντιφάσεων οι οποίες επηρεάζουν τις θεμελιώδεις αξίες της υλικής και πνευματικής ζωής των λαών του κόσμου», ο Ρώσος πολιτικός προσθέτει ότι
«Το Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα της Ρωσίας» του οποίου ηγούμαι, αιτείται από Εσάς, ως ηγέτη του Λαϊκού Συνδέσμου-Χρυσή Αυγή, και πολύ γνωστό πολιτικό στην Ελλάδα, να συμμετάσχετε στο Διεθνές Συμβούλιο Δεξιών Κομμάτων στην Μόσχα προκειμένου να συζητηθούν θέματα διεθνούς συνεργασίας για την σταθεροποίηση της κατάστασης στον κόσμο».
Στο τελικό στάδιο του Συνεδρίου αναμένεται «να υιοθετηθεί η «Διακήρυξη της Μόσχας του Παγκοσμίου Συνεδρίου των Δεξιών Κομμάτων», η οποία θα περιλαμβάνει τις βασικές αρχές σταθεροποίησης και ενδυνάμωσης της παγκόσμιας τάξεως, εξάλειψης της κοινωνικής ανισότητας, βιώσιμης ανάπτυξης και εξάλειψης κάθε μορφής βίας στα καυτά σημεία ολοκλήρου του πλανήτη».
Απευθυνόμενος στον Αρχηγό της Χρυσής Αυγής, ο Ρώσος Εθνικιστής πολιτικός εκφράζει την επιθυμία του για στενότερη συνεργασία σε κομματικό και προσωπικό επίπεδο και μεταξύ Ελλήνων και Ρώσων, ενώ αναφέρεται και αυτό είναι σημαντικό στην επόμενη μέρα της συνεργασίας στην οποία προσβλέπει σε μια ισότιμη συμμετοχή των κρατών:
«Ως Πρόεδρος του ΦΔΚΡ θέλω να σας διαβεβαιώσω για το ενδιαφέρον μας για μια στενότερη διακομματική συνεργασία με την ενδυνάμωση και την ανάπτυξη των σχέσεών μας. Αντιλαμβάνομαι την σημασία της ανάπτυξης των σχέσεων μεταξύ των λαών μας, των κρατών και των κοινοβουλίων. Επίσης υπολογίζω στην ανάπτυξη προσωπικών σχέσεων εργασίας. Εκ μέρους του ΦΔΚΡ εκφράζω την ελπίδα μου για την περεταίρω ανάπτυξη και ενδυνάμωση των διακομματικών σχέσεών μας οι οποίες προάγουν την δημιουργία ενός νέου μοντέλου κοινωνικο-πολιτικού συστήματος και παγκόσμιας τάξης στην βάση της εθελούσιας και ίσης συμμετοχής των χωρών.
Με τους καλύτερους χαιρετισμούς μου, Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι»
Η αποδοχή της ηγετικής θέσεως του Κινήματος των Ελλήνων Εθνικιστών και της προσωπικότητος του Αρχηγού του, Νικολάου Γ. Μιχαλολιάκου, είναι ένα γεγονός που ανοίγει τον δρόμο για ένα καλύτερο, σταθερότερο και κυρίως Εθνικό Αύριο για την Ελλάδα και για όλα τα Έθνη τα οποία υφίστανται την καταστροφική επίθεση των Νεοταξικών Δυνάμεων.
Μετά τις νίκες των Ιταλών Εθνικιστών στην Ιταλία, και την στήριξη προσωπικοτήτων όπως ο Γάλλος Εθνικιστής ηγέτης Ζαν Μαρί Λεπέν, η πρόσκληση του Βλαντιμίρ Ζιρινόφκσι δείχνει ότι έχουμε κάθε λόγο να αισιοδοξούμε για το αποτέλεσμα και αυτής της συνεργασίας και για την σύμπηξη ενός ισχυρού μετώπου των εθνικών δυνάμεων.

http://www.xryshaygh.com